Źródłem anegdoty ma być książka The Quality of Witness: A Romanian Diary 1937-1944 Emila Doriana z 1982 roku (znalazłem to zacytowane u kogoś). Chodzi o narastanie faszyzmu w Rumunii w latach 30tych zeszłego wieku, winienie Żydów za nieszczęścia narodowe i potrzebę nacjonalizowania wszystkiego (jakiekolwiek skojarzenia czegokolwiek z czymkolwiek to już nie moja wina).

Scena z tramwaju. Żyd podnosi się, by ustąpić miejsca starszemu panu.

– Nie siądę na miejscu, które zajmował Żyd – dumnie zbywa go starszy pan. Inny mężczyzna, stojący obok, upewnia się:

– Naprawdę nie chce pan siąść?

– Z największą pewnością.

Ten drugi siada na miejscu zwolnionym przez Żyda. Po dwóch minutach podnosi się i zwraca się do starszego:

– Może pan już usiąść. Siedzenie zostało zromenizowane.