wstyd normalnie i obraza boska!

Koniec świata. Tak kiedyś upadł antyczny Rzym, gdy wiara w starych bogów poszła w zapomnienie:-)

schody_do_nieba - pierwsze zdanie z Twojego komentarza to improwizacja czy cytat? Bo radbym znać autora. Jako aforyzm, śliczne.

Jeśli wziąć to o nauczycielach od poważnej strony, to pretensje, że nie wiedzą, to jedna strona purchawki. Druga w tym, że nauczyciel SAM sprawdza jakość wyuczenia się tego, czego nauczał. Przecież to jeszcze głupsze niż kucharz oświadczający czy jego dania są smaczne czy też nie.

Pierwszezdanie to improwizowana obserwacja.

Jezeli osoby zaufania publicznego ( father figures ) wyobrazaja sobie ze sa baronami, markizami czy hrabiami, i potwierdzaja to swoim zachowaniem, to osoby pozostajace na slabszych pozyscjach ( figura corki ) musza wcielic sie w role "chlopow" i przyjac odpowiednie wierzenia. Taki paradygmat.

zegarmistrzyni: wiem, Brytole, bo polskiego nie uczą sie ciągle.

Z czym mi to się kojarzy... ach, z Dostojewskim, u którego pewien student satysfakcji postanowił szukać za pomysł, że to rosyjski student zbrodni mógł się dopuścić...

A to prosta kwestia kwantyfikatorów. W razie potrzeby u notariusza podpiszę, że wierzę w istnienie Polaków na Wyspach co nie piją, burd nie wszczynają i po angielsku wysłowić się potrafią.

Aleś się zawzięła. No więc jako Polak, o Polakach, mądrych i głupich, mogę. A czy zasadnie? Wystarczy posłuchać co ze swego języka używanego na Wyspach rodacy udokumentowali nagraniami w Sieci. A ich aspołeczne poczynania były wielokroć rejestrowane przez brytyjską policję. To jest smutny temat dla każdego myślącego Polaka i niewiele on może, więc śmieje się, żeby się nie zapłakać.

A porównanie tego ze stereotypami dotyczącymi innych jest nietrafne. To jest tak jak ze znajomymi Niemcami, którzy na lewo i prawo opowiadają jak bardzo nie znoszą Niemiec i jaki to okropny kraj - i ja mogę się śmiać, ale powtórzenie tego przeze mnie jest nie do pomyślenia. Oni mogą, a ja nie.

Biorac pod uwage plec zenska w nicku, przpraszam za "kujony". Prosze jednak, pamietajcie ze wasze przekonania na temat tego co jest dobre/piekne/prawdziwe sa bardzo "culture-specific" i nie powinny byc uniwersalizowane.

cmss, dyć nie twierdzę, że ktoś złapany na ulicy ma wyceniać czy student jest naumiany czy nienaumiany. Ale jeśli jest 6 grup studenckich z algebry I oraz 6 z algebry II, prosta uczciwość wymaga, by ci, co uczą II sprawdzali zadania studentów z I i to na zasadzie, że pani A sprawdza wszystkie zadania 1,2, pan B wszystkie 3,4 itd. A prace nie są oznakowane imieniem i nazwiskiem. Bywały miejsca na świecie gdzie tak się pracowało i nie odchodziła fuszerka.

prosta uczciwość wymaga, by ci, co uczą II sprawdzali zadania studentów z I i to na zasadzie, że pani A sprawdza wszystkie zadania 1,2, pan B wszystkie 3,4 itd.

Szkoła W.!

Ach, ile żeśmy sobie krwi wzajem upuścili, ile zębów wybili, posiadając silne zdania odrębne.

Najprostsza uczciwość to flatline - równo, po równo.

W opisanym systemie niezbędny jest klucz i standard. Wszystko - co poza, nieodzownei będzie równo wykaszane.

W różnych miejscach, andsolu, i momentach rozdzeiarsz szaty nad inwazją sztampy i mierności w szkole niższej i wyższej, zresztą nie tylko Ty sam, ale wraz z wieloma. Ileż razy pokazujesz idee, mniejsze lub większe, niektóre istne brylanciki - i gorzko pytasz, czemu nie ma dla nich miejsca w szkole?

No, nie ma, bo marny byłby los takiego nauczyciela, co by nimi rzucał, a jeszcze marniejszy los ucznia, ktory by czymś takim się zachwycił, i - nie daj Boże - zastosował na sztampowym egzaminie, jak najbardziej sprawiedliwym i uczciwym. Lufa murowana.

Czemu nikt nie lubi zadań i ozwiązań nietypowych, zadanek-motylków, rozwiązań-iskrzątek, ani nauczyciele ani uczniowie?

Bo jakże toto sprawdzać? No, nie da się.

System - A spradza B, B sprawdza A, może uczciwy i sprawiedliwy (pomińmy wbudowaną nieufność - zakłada się z góry przekręt) ma cenę, którą ktoś musi zapłacić. Ceną jest zrutynizowanie, a w porywach nawet skretynizowanie przedmiotu.

Been there, done that.

Fajne dzieci, ale muszę iść spać, więc one też.