Ach, przypomniał mi się, ne wiedzieć czemu, Gałczyński, spiewany przez Chyłę

"ten lasek jest z kiełbasek, i widzę - wrzos to sos"

Ech, psie życie, psie sny.

o tak, na następne zajęcia przynieśli by krzyże

Zacny gościu schody_do_nieba, komentarz Twój jest usunięty ze względów formalnych (rodzaj słownictwa), jeśli chcesz, by był doceniony za zawartość, zechciej go przeformułować, by się dostosował do lokalnych obyczajów. Z góry dziękuję.

Mnie na ogół przypada budyń. Ale jeszcze będzie gorzej.

Drogi schody_do_nieba, zapewne z powodu przedłużających się upałów (okolice 30 stopni od ranka) nie bardzo Cię rozumiem. Anegdota Pariniego współgra z moimi przekonaniami, że nie ma nauczania, że jest uczenie się, że to uczeń coś pokazuje nauczycielowi, nie na odwrót; częściowo wyraziłem moje przekonania w drobnej kpince sprzed 11 lat i obstaję przy tym punkcie widzenia. I to są problemy uniwersalne, z największą pewnością nie ograniczone do nauczycieli akademickich czy nauczycieli polskich.

Jak bijanie nauczycieli ma się do problemu przekazu kultury?

I - przy okazji - a jak Ty byś opowiedział "do czego służy uniwersytet"? Gdy byłem studentem miałem o tym pewne przekonania, ale tak uniwersytety jak i przekonania bardzo się zmieniły i chętnie poznałbym inne punkty widzenia.

Dla przykładu, rzecz, której nie uświadamiałem sobie jako student (czyli nie byłem wtedy zbyt myślącą osobą), uniwersytety w olbrzymiej większości stosują system wycen narzucanych przez wykładowcę, co jest kompletnych i smutnym absurdem, bo to nie kucharz ma dawać wycenę wartości swojego dania, ani polityk swoich własnych poczynań. Ale jakoś rzeszom akademickich nauczycieli w niczym to nie przeszkadza, że sami sobie urządzają własną kontrolę jakości - i wcale nie przejmują się, że każdy ma nieco inną...

We tle świta przekonanie zachowane z dawnych, dawnych czasów (które mignęło też w wypowiedział dyskutantów wypowiedzi pana Bogdana Misia na G+ o jakości badań dotyczących globalnego ocieplenia), że ludzie z uniwersytetów mają jakieś wyjątkowe walory etyczne czy umysłowe...

Taaa... Wolałbym od ogólnego iść do szczególnego, czyli na początek wiedzieć po co jest uniwersytet i czemu mają służyć spotkania wykładowcy i studentów, bo znając zakreślone cele łatwiej by było zdecydować dla jakich celów jakie metody są dopuszczalne czy zalecane. To by także pomogło w myśleniu o cudzych uczuciach i czy powinny one być brane pod rozwagę. Niektórzy ze znajomych uczący w Stanach sugerują, że ta dbałość bywa posunięta do poziomu, w którym nie można powiedzieć studentowi "nie" lub "nie wiesz", bo rzekomo to ich demotywuje i przynosi nieodwracalne szkody w rozwoju osobowości.

Nie kpię i nie przeciwstawiam się Tobie dla stanięcia po stronie Frosta (przypominam, że scena miała miejsce około 70 lat temu, to był inny świat) - przytoczyłem historię właśnie dlatego, że tak jest odmienna od dzisiejszych obyczajów i moim zamiarem nie było podanie wzorca do naśladowania a zachętę do refleksji sprowokowanej nieoczekiwanym akcentem.

A czy to cudza własność oraz nadużycie? Nie wiem jak było od strony formalnej traktowane wypracowanie. A może po położeniu na stole stawało się własnością uczelni, do dowolnej dyspozycji wykładowcy?

Ponadto, jeśli tak dosłownie odczytujesz to, co mogło by być traktowane jako parabola, jaka by nie była Twoja reakcja na popularne przed jakimś czasem opowieści o mistrzach Zen i ich technikach kierowania uczniów do oświecenia?

Dla kompletnego wyjaśnienia sytuacji dodam, że jestem z tych, którzy nie akcentują techniki i paraboli na przedostatniej sylabie.

Od rzeczy, twierdzisz?

Chwytamy delikatnie kawałeczek umysłu nauczanego i prowadzimy, delikatnie. Jeżeli nie oderwie się by poszybować to ch*j z nim. Fakt, kosztowne a i wymaga fachowca dobrze usposobionego. Takiego stanowiska bronić należało, inaczej szkoła frankfurcka traumą zionąc, zaszlachtuje, w dobrze pojętym własnym interesie. A wtedy i teoria gier krzywo się uśmiechnie, 'abuse' ignorując, chamka jedna.

PS Metafory, użyte, intensywnie.

Andsolu, nie traktuj poprzednich komentarzy jako wyrazu agresji, raczej była to reakcja na budyń, zimny i bez brzoskwinki, jak mniemam, a i odpowiedz na Twój, świetny:
Winę oczywiście ponoszą wykładowcy, którzy czynią fizykę niepotrzebnie skomplikowaną różnymi matematycznymi formułami, ukrywając w ten sposób jej naturalne piękno. Wypowiadały się autorytety z Harwardu i nie tylko.

Znaczy, wyraz sympatii do, z cieniem ironii w, przyznaję.

Więc, czy istnieje związek między: nie potrzebującego personalnej reklamy a moim komentarzem 15:32:36? Zaznaczam, ani cienia śladu zarzutu, czysta logika jeno, z pasją nie-do-powstrzymania: co, od czego, jak i dlaczego tak?