Kocie Mordechaju, gdy czytałem go, myślałem o mniejszościach sytuacyjnych, o rozsądnych, kulturalnych dziewczynach i kobietach mieszkających w zapomnianych wioskach czy miasteczkach. Powiedzmy, że taka pani nie jest skłonna przyzwyczajać się do dzielnych samców smarkających w rękaw czy wrzeszczących po pijanemu - co kiedyś mogły robić, gdy otwarte w świat drogi prowadziły do pracy służącej albo do burdelu? Przecież jeszcze mizerne 80 lat temu kobiety w naszym katolickim kraju oprócz wolności typu muzułmańskiego miały też presje muzułmańskie, że mąż i dzieci i kuchnia. Z pewnością nadal życie w mieście samotnej kobiety nie jest tak łatwe jak mężczyzny, ale ludzie chyba nie uświadamiają sobie jak wspaniale z tego karceru społecznego wyzwolił kobiety... nie, nie będę przywoływał tego skrótu, bo przecież wiadomo, że co było od komuny to było zbrodnią, dziczem i bogobójstwem.

Granica naszej wytrzymałości? Powyżej pewnego poziomu może następować jakiś rodzaj otępienia...

Bobiku, poruszam się po terenie, w którym tyle wiem co w głowie, czyli nic. Z pewnością nie przypisywałbym komunie zacnych zamiarów ulżenia doli kobiety i geja, bo pamiętam, że mieli ważniejsze sprawy od kobiet, jak na przykład walka z imperializmem, więc kobiety zbywało się corocznym kwiatkiem, a gejów w postępowym świecie nie było, bo to się rodziło w kapitalizmie. Ale incydentalnie, wyganiając lud ze wsi do miast, przemieszczając masy, rozbijając tymi działaniami tradycjonalne rodzinne zależności, działali (że tak się wyrażę) jak ta ręka Boska.