Wacek Timoszyk mieszkał i pracował kiedyś w Nigerii w Zarii, więc w liście do niego napomknąłem o sytuacji w Kano. Tak mi odpisał.

Bywało goręcej. Roku Pańskiego 1981 jakaś sekta w tymże mieście chyba nieco narozrabiała. W każdym razie wysłano na nią czołgi. W przeciągu paru tygodni, jak doniósł New Nigerian, zabito 4300 sekciarzy, ale przedtem tenże dziennik wieścił, że sekciarzy było 15 tysięcy. Reszta być może się rozpierzchła, a być może pominięto ją w obliczeniach. Ponoć niektórych przywiązywano do pali wzdłuż drogi łączącej moją Zarię z Kano, polewano benzyną i podpalano. Sam tego jednak nie widziałem.

Jednakże inna jest sytuacja geopolityczna. Pozwolono na rozpad Sudanu, wiec mogą pozwolić na rozpad Nigerii. Może to być zresztą w interesie różnych krajów i biznesów. Biafrę poparła Francja, ale reszta dopomogła w jej pacyfikacji. Dzisiaj może być inaczej. Moim zdaniem obecna sytuacja jest nie do utrzymania, różne ludy tego kraju za bardzo się różnią i za bardzo nienawidzą. Młyny historii jednakże mielą powoli.

Odpisując skomentowałem beznamiętność opisu na granicy cynizmu – i spytałem czy mogę jego opis cytować, i to z podpisem. Oto jego odpowiedź.

Akurat cynizmu tutaj nie widze, chociaż beznamiętność zapewne tak. O Górze Śląskiej napisałbym nieco inaczej. Może dlatego w przypadku Góry Śląskiej byłbym mniej wiarygodny. W każdym razie, cokolwiek napisałem jest dla mnie rodzajem publicznej wiedzy, więc możesz cytować pod moim nazwiskiem. Mogę też odpowiedzieć, w miarę posiadanej wiedzy, na ewentualne pytania.

Tymczasem Góra Śląska (zwana oficjalnie po prostu Górą – tak chcieli mieszkańcy w referendum) żyje sobie spokojnie. Właśnie odremontowali część starych murów i odrestaurowali studnię z XIII wieku. W jaki sposób ci byli mieszkańcy białoruskiej Prużany dowiedzieli się o jej istnieniu? To dla mnie prawdziwa zagadka. A może to jedynie wytwór ich fantazji? W każdym razie błogosławione miasto, które ma takie problemy, nawet jeśli ktoś na tej studni nieco się obłowił.