Głupio człowiekowi gdy nie rozumie prostych rzeczy. Dla wielu rodaków jest oczywiste, że gdyby w wiadomym samolocie nie znajdował się pan Piotr Chyła z nieopisaną szczegółowo relikwią, a pan Janusz Palikot z silikonowym penisem w ręce, to lądowanie bez kół miałoby niedobry koniec. Zawarta tu sugestia, że rozbijają się samoloty wiozące bardzo złych ludzi sprzecza się z moją znajomością ostatniej historii Polski – sens może przywrócić tylko teoria zamachu, ale zamach był też i w aparacie kpt. Wrony. A zresztą od kiedy pan Tusk przy pomocy ciemnych sił swojego dziadka oddał Kraj w kondominium, zamachy i wymachy zostały rozprzestrzenione po całej Polsce, bo po co on jeździł specjalnym autobusem jak nie dla pomachów?

Więc nie rozumiem nic z lokalnej rzeczywistości. Nieoczekiwaną ulgę przyniosła mi historia z Wyoming, której też zupełnie nie rozumiem, czyli odzyskałem geograficzną równowagę.

Z Siuksami z Wyoming nie było tak, że dzielnych 80 żołnierzy kpt. Williama Fettermana wymordowało garstkę Indian i obcięło im skalpy, za co dostali nagrodę, bo gdyby tak było, to nic byśmy o tym nie słyszeli. Takie coś by było niezdarzeniem. A było tak, że jak dzielnych 80 żołnierzy pognało za garstką Indian, to w pogoni przegalopowali na drugą stronę pasma górskiego, a tam tysiąc Indian czekał już na nich i w ciągu połowy godziny wystrzelał ich wszystkich. Po czym wykroił mi różne kawałki.

Niektóre źródła wskazują, że indiańska znajomość astronomii pomogła im w przygotowaniu zasadzki. Było to zimowe przesilenie 21 grudnia 1866 roku, które zbiegło się z księżycowym perygeum. Czyli odblask słoneczny silniejszy, Księżyc bliżej, zimą w górach śnieg i tak jasno, że ... no właśnie.

Przecież Księżyc świeci dla wszystkich. Wyobrażałem sobie, że najlepsze zasadzki robi się w ciemną noc.

Ale to jest zaledwie pół biedy. Druga połowa, kłopotliwsza, w tym (tu wszystkie źródła są zgodne), że rzezi Indianie dokonali w pół godziny, między południem a wpół do pierwszej.

Dziwny, dziwny Księżyc.