Na bieżni ścieżki są gładkie, bo sypią
tam barwne, bezpiecznie przetarte
sprawdzone na miałko myśli.
Można rozwijać, nawijać
– bezbłędnie brzmią
unisono. I na ekranie
tak miło widzieć gonitwę słów
co nie uciekają od sensów
już wcześniej nam przyjętych

To przykre, lecz poza bieżnią
czyli powiedzmy uczenie: w dyskursie
(sam widzisz jak sobie blisko
stoją discurro, discordo)
– tam może nikt nie pomoże
terminy mieć mogą wykroty
i pnie niepokornych idei
wstrzymują gonitwę do przodu.

A gdzie brak przodu, jak wiemy
nie ma postępu. Ergo
biegniemy
tam gdzie należy, gdzie leży
bieżnia i jeszcze moment, memento:
wierz w słowa co są i czasem
to znaczy nigdy przypadkiem
nie filozofuj.