Księgarnia sieciowa zaproponowała mi kupienie „najbardziej wzruszających prezentacji najbardziej ukochanych księży w Brazylii”.

Szybko dowiedziałem się kto i co nagrał na dvd:

Reginaldo Manzotti – Creio no Deus do Impossível
Fábio de Melo – Iluminar
Marcelo Rossi – Parabéns pra Jesus (Gratulacje dla Jezusa)
Reginaldo Manzotti –  Milhões de Vozes

Widziałem już wiele ślicznych przedstawień niebieskookiego blondyna Jezusa, ale ci księża są śliczniejsi. I w każdej chwili mają w sobie więcej radości niż cały Nowy Testament.

Okazuje się, że innego w sprzedaży reklamowanego, ks. Józia (padre Zezinho) nie pokazali na zajawce, bo choć pięknie komponuje i śpiewa (i ogłasza się nieco niezrozumiale jak dla mnie: „nie jestem księdzem dlatego, że śpiewam; śpiewam dlatego, że jestem księdzem!”) to ma 70 lat, więc nie może być aż tak śliczny jak trzeba. (SCJ wyjaśnia się tak: Congregação dos Padres do Sagrado Coração de Jesus).

W porównaniu z tymi uroczymi panami, nieatrakcyjnie wyglądają gwiazdy Kościołów protestanckich:

czyli R.R. Soares, Silas Malafaia, Valdomiro Santiago i Edir Macedo, choć nie są prostymi księżmi a głównie biskupami.

W ogólnej punktacji na urodę, przyznajmy obiektywne, Kościół katolicki  prowadzi przed protestanckimi w stosunku 3:0.