Agent „33” czyli Kazimierz Koźniewski, ma zasłużenie w książce Joanny Siedleckiej „Kryptonim «Liryka»” cały swój rozdział. Czytanie o szujach i o ich szujostwie (używając po części francuskiej wymowy) nie jest przyjemne, ale pouczające. Jakie to obrzydliwe typy w XX wieku żyły i jakie mamy szczęście, że teraz w literaturze zwycięża dobro, a nie zło. Ale ciekawostki pojawiają się tam, no proszę popatrzeć.

Relacjonował szczegółowo nawet wynurzenia Andrzejewskiego po alkoholu. [...] 

18 października 1978 roku Andrzejewski zadzwonił po alkoholu, po wyborze Wojtyły na papieża, i błagał, aby „Polityka” zrobiła wszystko, zapobiegając fali szowinistycznej radości. Był wyraźnie nieszczęśliwy, bo jeżeli już Polak, to Wyszyński, a nie Wojtyła – człowiek dość głupi i mało inteligentny. Z uporem powtarzał, że to nie Polska została wybrana, tylko Wojtyła, i bał się, aby nie sprowokowało to szału euforii

Teraz rozumiemy, że Andrzejewski był nie tylko gejem ale i złym pisarzem oraz złym Polakiem.