Zmiana zachowania Krysi była dyskretna ale odczuwalna, nawet starszy brat czuł, że coś było inaczej. Częściej zamykała się w swoim pokoju i słychać było jakieś mruczenie.

Nie, to nie pierwsza miesiączka, zapewniła męża jej matka. To jest możliwe u 10letniej dziewczynki, ale chodziło o jakieś psychiczne zmiany. Może zadurzyła się w kimś?

Hipoteza pierwszej miłości była testowana przez tydzień aluzjami rzucanymi przy obiedzie i przy serialach. Nie sprawdziła się. Krysia krzywiła się i odymała wargi. Ale mamroty w pokoju nie ustawały. Pojawiło się więc przypuszczenie, że nieco późno jak na nią, ale wymyśliła sobie niewidzialnego przyjaciela. A przedtem nie miała takich idei. Kolekcja misiów i fb wypełniały przestrzeń fizyczną i duchową.

Proces pogłębiał się. Milcząca akceptacja, że chodziło o niewidzialnego przyjaciela wcale nie uspokoiła rodziny. Czy naprawdę był niewidzialny? A może ktoś  na fb zamieszał jej w głowie?

Szczera rozmowa matki z córką przyniosła ulgę. Tak, był niewidzialny przyjaciel. Krysia naczytała się o Jezusie i postanowiła zostać Jego oblubienicą. I rozmawiała z Nim codziennie.

Rodzice odetchnęli z ulgą, brat postanowił nie szturchać jej więcej i spokój wrócił do domu.