Rzadko oddaję wpis aktualnościom politycznym – specjalistów u nas nie brak w tej kuchni, a pichcenie z oddali może być niechętnie widziane jako skażone niepolskimi (choć polskojęzycznymi) przyprawami. Dziś to uczynię, proponując zimne danie, aczkolwiek aż wrze wokół niego. Chodzi mi o wystąpienie na międzynarodowej scenie byłego ministra Sprawiedliwości, pana Zbigniewa Ziobry.

Mam za fałszywy ton wołania o badania psychiatryczne przywódców PiS-u. Sądzę, że polski klimat polityczny przyciąga do wszelkich ugrupowań wiele osób zasługujących na uwagę ekipy psychiatrów. Czyli w praktyce jest niewykonalne wprowadzenie badań, bowiem ich groźba zjednoczyłaby kandydatów do badań jeszcze sprawniej niż propozycja podniesienia własnych gaż. Ciekawsze będzie odnalezienie w ich działaniach elementów zrozumiałych dla laika.

Mamy skłonność ku użyciu słowa „racjonalne” dla opisu takich motywów działań, których mechanizm rozumiemy, ale kłóci się to z odczuciem, że psychopata nie jest racjonalny. Ratio to wyważony stosunek między przyczyną a skutkiem, a chociaż obsesyjne pożądanie władzy prowadzi do bezpardonowego niszczenia wszystkich temu przeszkadzających, nie jest to wyważenie a podobna gwałtowność działania choroby wewnątrz i na zewnątrz organizmu.

Odrzuciłbym więc termin racjonalne, ale mam pewne dziwne działania za zaplanowane. Jeśli bez awanturnictwa pan X. nie ma szansy na kamery tv, bo nie ma nic sensownego do powiedzenia, będzie robił awantury. A jarmark zawsze miał je za jedną z cennych atrakcji.

Ale w przypadku p. Ziobry może chodzić też o działanie prewencyjne. Awanturnictwo męczy lud i wcześniej czy później nastąpi lekkie wyciszenie. A w okresie spokoju przeróżne akcje sądowe, trudne do przeprowadzenia w harmiderze, mogą okazać swoją priorytetową stronę. Pan Ziobro starannie zapracował na całą serię procesów tak z powództwa cywilnego jak i z oskarżenia publicznego. I zaznaczenie swej obecności w świadomości europejskiej może być obroną prewencyjną, by kiedyś (a pamiętacie? Już od lat...) odgrywać rolę pierwszej niewinnej, prześladowanej przez wrogów politycznych, ofiary.

Sprytne i chore, jak i inne jego akcje.