René Descartes – zasada nieoznaczoności
Isaac Newton – somnabuliczne spacery
Jean-Antoine Nollet – latający wieloryb

1. Niechętny ochotnik w bawarskiej armii, René Descartes, śnił pewnej nocy, że jego strzelba wystrzeliła. Obudził się bardzo tym zniesmaczony i o swym śnie opowiedział dowódcy.

– I co w tym takiego? – spytał kapitan – jesteście żołnierzem?

– Myślę, że nie jestem – odpowiedział z wahaniem Descartes, ale przypomniał sobie o nieotrzymanym do owego momentu żołdzie i dodał – myślę, że jestem.

W ten sposób zrodziła się Zasada Nieoznaczoności, mające wielkie zastosowania w fizyce i w socjologii.

2. Oddalony z uniwersytetu z przyczyny ciężkiej cholery Isaac Newton patrzył na jabłko i zastanawiał się czy tak mały owoc dostarcza więcej energii niż zerwanie go wymaga jej zużycia. Znienacka wpadł na zabawny pomysł: „ach, gdyby jabłko było wielkości Księżyca” i ta myśl go zahipnotyzowała. Był to pierwszy odnotowany w historii przypadek umysłu grawitującego ku somnabulizmowi przy oglądzie jabłka.

Obecnie wielkie liczby osób wyprowadzonych przez jabłko z rzeczywistości można napotkać w poczekalniach VIP na lotniskach oraz na zgromadzeniach organizowanych w Redmont.

3. Pewnego ranka zgromadzeni przez opata Nolleta mnisi, każdy z nich trzymający w ręce płotkę, na dany sygnał rzucili płotki w powietrze. Zgodnie z oczekiwaniami preeksperymentalnymi, płotki złożyły się samorodnie w latającego wieloryba, który w imponującym tempie obleciał świat.

Dziś każda frondra przemieni płotki w wieloryba, ale 250 lat temu to był wielki sukces naukowy.