Pierwszy raz NMP ukazała się Leninowi w Białym Dunajcu w 1913 roku. Stanęła przed nim na ulicy i słodko uśmiechając się powiedziała: „przed panem jest wielka przyszłość”. Lenin obrócił się ku niej i spytał: „a co, pani to Cyganka?” ale z pobliskiego sklepu wyszedł właśnie Niemiec Weiner, który kobiety na ulicy brzydkimi słowami zaczepiał i NMP zanikła. A Lenin nie zwrócił uwagi na jej zniknięcie, bo myślał o artykule, który zamówiła u niego Prawda.

Jedynym świadkiem tego zdarzenia był kilkunastoletni niewinny młodzieniec o imieniu Jan Sabała. Po sześciu latach pojawił się on w Moskwie, by przekazać Leninowi objawienie, które podała mu NMP we śnie. Nie dotarł do Lenina, lecz został przyjęty przez jego ważnego współpracownika o imieniu Feliks. Ten sprawę zważył, przemyślał, a oceniwszy, że nie będzie pożytku ani ze świadectwa ani ze świadka, pozbył się ich szybko.

Było i drugie ukazanie się NMP Leninowi, w roku 1916 w Zurychu, choć trudno to powiedzieć, było czy nie było. Z pewnością NMP zrobiła co mogła, stanęła przed Leninem, lekko nóżką szurała, coś szeptała i psykała, ale Lenin głowy znad biurka nie podniósł. Bo właśnie pisał Imperializm jako najwyższe stadium kapitalizmu.

Bo wielka była siła mentalnej koncentracji Lenina, gdy nad historią świata przemyśliwał. Może to i szkoda, bo kto wie czy leninizm maryjnym kultem zabarwiony by nie został komunizmem z ludzkim obliczem, ale z pewnością dla zgniłej burżuazji najmniejszej różnicy by to nie sprawiło. Bowiem na zgniłą burżuazję Lenin był bardzo cięty.