Podstawowe prawo blogera: „jak nie rozumiesz, nie pisz o tym” mówi mi: zamknij dziób. Czemu on mi się sam otwiera?

Najpierw trochę o geografii wybrzeża stanu Santa Catarina. Stolica to Florianópolis, a São José to zbratane i splątane z nim miasto. Floripa połyka całą wyspę Świętej Katarzyny, a São José koncentruje okoliczny przemysł; policzywszy łącznie, zamieszkuje je ponad 600 tys. osób.

Na poniższym zdjęciu (które tu sobie wypożyczyłem) widać bratnich braci tych bratnich miast.

Ten po lewej był przez 8 lat prezydentem (prefeito) São José, po czym przeniósł się o tych parę kilometrów na zachód i już jako mieszkaniec Floripy tutaj został, dla odmiany, prezydentem. I jest nim już siódmy rok. Biegnie jakiś proces sądowy o fałszowanie danych o miejscu zamieszkania, ale, dziwne to, takie procesy biegną tak powoli, że kończą się z zasady później niż mandaty wyborcze.

Ten po prawej to Djalma Berger, wybrany w 2008 na prezydenta São José. Przedtem był posłem stanowym i federalnym, ale zdaje się zmęczyło go bogacenie się tam i postanowił wrócić w rodzinne strony. Na zdjęciu nie widać trzeciego brata, który podobno jest finansową głową klanu (autobusy, przewóz walorów i wiele innych usług wykonywanych dla miast), nie wiadomo kto z nich najbardziej przysłużył się, by biedna rodzina bez grosza przy duszy stała się w ciągu lat służby dla ludu w polityce jedną z najbogatszych w regionie.

Nie ma na zdjęciu pani Rose Berger – płaczcie, ach płaczcie, wrocławscy politycy, tak dobrze żarły polityczne kontakty karnawałowe z naszą rodaczką w Brazylii – bo się rozwiedli z Dário i ona się spiknęła z opozycją. A opozycja nie zapłaci biletów samolotowych.

Nie ma też na zdjęciu spisu partii, do których bracia należeli, bo to by było dużo zużytych literech.

Ale jest ... no właśnie, kim jest ta pani po środku? Siurpryza! To jest pani Lurian Lula da Silva, córka byłego prezydenta kraju. Mieszka we Floripie, została dyrektorką jednego z biur (secretarias) prowadzących administrację São José. Tak jak i jej trzej towarzysze z partii PT. Wśród nich jeden to były konkurent o prezydenturę miasta z roku 2008. No, radość patrzeć, municypalny rząd koalicyjny.

Nic z tego nie łapię. Wrócę do tematu za rok. Jeśli w międzyczasie jakoś to zrozumiem.