Z samego rana, jeszcze przed kawą?!

@Throgh: pracowity lud o tej porze już jest przy obiadowej wódeczce.

@Jurgi: brzmi logicznie (i nie mam innych dobrych słów dla tego rozwiązania).

@fghj: w kwestii 2, jeden powie: zdrowy rozsądek, drugi: heureza, trzeci: eksperyment. Świetnie. To jest zdrowa podstawa. Ale jak potem uwolnić się od ułud i zyskać pewność? Czasami trudno (lub nieekonomicznie) jest uciekać od teorii i rachunków.

Co do 0, andsol rozejrzał się zakłopotany, kto mu opanował bloga? Cicho wszędzie, nie ma pana.

Prawda, że niektóry proste pytania strasznie zbijają z tropu? Nie wiem czemu mi się tu przypomina prawo Eppersona: "Gdy mężczyzna mówi, że to głupia, dziecięca gra, chodzi przypuszczalnie o coś, w czym jego żona wygrywa".

Najgorszy jest chyba sposób czysto zawodowy, założyć, że są dwa różne środki - i dowodem nie wprost dojść do sprzeczności. Gwarantowany przepis na to, żeby mnóstwo ludzi nie zrozumiało. Moja wskazówka: spróbować przenieść problem o jeden wymiar niżej, z płaszczyzny na prostą. Jeszcze nie bardzo ogarnąłem się po powrocie z pracy, nieco później, jak odsapnę, spiszę w pdf-ie parę sugestii czy też rozwiązania.

Dobrze mieć program rysunkowy i się mądrzyć.
3. 25^2 = 15^2 + 20^2. Trójkąty równe.
1 i 2 Długość tego odcinka równego w obu rysunkach ro dwie wysokości takiego trójkąta prostokątnego, którego podstawa to suma promieni okręgów, a wierzchołek leży na prostej wyprowadzonej z miejsca styku okręgów i przy tym wierzchołku jest ten kąt prosty.
Się to liczy ewplwentą, chyba.

@Oregon: a komisja też używała bomby atomowej czy radziła sobie zwykłą geometrią? W końcu, wezwanie do pana Pitagorasa zobowiązuje...

@prezio: niii..., tak zwyczajnie. Już idę rysować. Ale pytania 0 komputerem nie ugryziesz, nie? :)

a ten przedostatni komentarz od gościa dynamicznego to ja sam, chyba coś wyklepałem złego w pudełeczkach.

Azaliż autorzy nie uprzedzili lojalnie: "Wesoła szkoła"? Be not wet blanket!

A niektóre komentarze tam są całkiem fajne.