Zapraszam na lekturę trzeciego tomu wspomnień Bolesława Gleichgewichta. Tytuł: Nikołajewka. Nie trzeba znać ukraińskiego, by domyślić się, że akcent na trzeciej sylabie od końca. Relacja z lat 1945 – 1947.

W archiwach tego bloga znajdziesz inne wpisy związane z Autorem.

30 kwietnia B.G. ukończył 91 lat. Spisywał wspomnienia w latach 80-tych gdy Kościół i ubecja wynegocjowały jego ujawnienie się bez kary więzienia, ale i bez powrotu na uniwersytet. Gdy mógł zacząć znowu działać, działał. Nie dał się skłonić do kandytowania do Senatu (rozumiem, że p. Frasyniuk przy okazji dwóch kampanii wyborczych do tego go zachęcał), ale i tak na pisanie nie miał już czasu. A może zaważyło nieco to, że zmieniła się skala ważności. Na jakiś czas przeszłość stawała się odległą przeszłością. I czwarty tom zapisków (dotyczący jego studenckiego życia w Odessie) nie został dokończony.

Cieszę się, że mimo pierwotnych niebłahych oporów zdecydował się powierzyć mi do przedstawienia w Sieci także ten niedokończony tom; mam już u siebie maszynopis (prawie o 80 stron dłuższy niż tom III) i jeśli okoliczności codzienne będą życzliwe, a czas rozciągliwy, pojawi się i on na mojej witrynie jeszcze w tym roku.