Piękne to były czasy, przed dwudziestu laty. Zbliżały się wybory, a tu spadł dar z nieba. Policja złapała porywaczy bogatego przemysłowca Abílio Diniz, szybko odkryła, że większość z nich była z MIR (Movimento de Esquerda Revolucionária – chilijska organizacja skrajnie lewicowa), ściągnęła z nich koszule, nałożyła nowe i czerwone z symbolem PT, partii Luli i zwołała fotoreporterów.

Potem prezydent FIESP (Federação das Indústrias do Estado de São Paulo) Mário Amato zagroził (czy też przewidział), że jeśli Lula wygra, to 800 tysięcy przemysłowców brazylijskich ucieknie z kraju, a już przed samymi wyborami kontrkandydat (późniejszy prezydent, uwolniony nieco później ze swojej funkcji przez parlament za korupcję) przedstawił byłą ukochaną Luli przysięgającą, że onże zmuszał ją do abortu. (Pisałem kiedyś, że owoc tego niedokonanego abortu ma się świetnie, mieszka kilka kilometrów ode mnie, i tata ją wizytuje całkiem często). No i wybory były ustawione jak ta lala. Lala to Collor, potem usunięty na 10 lat z życia publicznego, Lula przegrał.

A jaka piękna była okładka pisma Veja. Materiał z pisma został odczytany w odcinkach w tv Globo... Ale to se ne vrati. Dziś trzeba używać innego typu błota. W tym samym piśmie. Które dostało bez licytacji od byłego gubernatora stanu São Paulo, José Serra (dzisiejszego przeciwnika Dilmy Rousseff) 400 milionów reali za publikację materiałów reklamowych. No i sypią oskarżeniami z ostatniej chwili (wszystko z datą 2009, ale ważna data druku), odkrywają, że ktoś dotarł do zeznań podatkowych córki Serry (no to oczywiście musiała być Dilma, to się wie od czasu Monty Pythona).

Ciekawa ta obsesja ludzi Serry z dossier, z odkrywaniem zeznań podatkowych... Bo ta córka nie tylko ma firmę z córką Daniela Dantasa, bankiera skazanego przed 2 laty na 10 lat więzienia za korupcję, ale też jej firma miała dostęp do bazy danych 60 milionów Brazylijczyków i nikt do teraz nie wie jak to sobie zorganizowała i po co jej to było. A rzekomy „włamywacz” do jej zeznań rzekomo chciał się w roku 2003 wpisać do PT, co chyba dowodzi kto tu macza ręce.

Ech, jak to dobrze, że 3 października kończy się ten festiwal bzdur. Wskaźniki Dilmy ciągle rosną, w tej chwili ma 53%, José Serra zjechał do 24%, Marina Silva na 9%.

Zaczyna zastanawiać mnie czemu w ocenie Luli bez przerwy grupują (78%) wycenę „bardzo dobry lub dobry”. Czy aby po rozwarstwieniu nie wygląda to tak: bardzo dobry – 50%, dobry – 28%, taki sobie – 18%, zły – 4%? Jeśli to w istocie tak jest,  to mamy coś godnego zgłoszenia do listy rekordów.

W plotkach z błotkiem moralizującym przoduje nie KK (ma niezbyt dobrą prasę ostatnio – no i wyskok jakiegoś biskupa, że ona będzie za abortami nie był tu dobrze odebrany), ale prasa szeptana z kręgów protestanckich. Rozgłaszają, że – o zgrozo – Dilma jest lesbijką. Nie jest. Z drugim mężem ma córkę. Z nim też się rozwiodła. Jak dotychczas, nie czepiano się taty, Bułgara o imieniu Pétar Russév. On po przyjeździe tu naturalizował się, więc o co chodzi.

Na zakończenie, oto niedawny walczący z Dilmą wpis blogera, który może mieć skutki niezamierzone przez autora:

Dilma, gdzie są pieniądze Adhemara?

18 lipca 1969, Dilma Rousseff, obecna kandydatka na prezydenta z PT i wówczas z partyzantki z grupy terrorystycznej VAR-Palmares, koordenowała napad na sejf gubernatora Adhemara de Barros, zdobywając dla finansów terrorystów US$ 2,600,000.00. Pieniądze nigdy nie pojawiły się i do dziś nie wie się co się z nimi stało. Dlatego lud chce wiedzieć: Dilma, gdzie są pieniadze Adhemara?

Nie słyszałem ludu o to pytającego, ale niech mu będzie. Ale to nie były pieniądze Adhemara, a przez niego nakradzione. I trzymane w sejfie u kochanki. Partyzantka wytaskała w pół godziny ten 350-kilowy sejf i owszem, wiadomo, że połowę pieniędzy wziął słynny partyzant, kapitan Carlos Lamarca, na kontynuowanie walki zbrojnej. Grupa Dilmy wzięła drugą połowę, na działania pokojowe. Rzeczywiście, nigdy nie wyspowiadała się, co z tym zrobiła. Nie wiadomo nawet czy w ogóle się spowiada.

Może lud liczy na to, że ona nadal umie odbierać pieniądze złodziejom?