W początkach maja 1843 roku w Caen mistyk i – jak się później okazało – fabrykant fałszywych krwawiących hostii – twórca sekty pod nazwą Œuvre de la Misércorde, Pierre Michel Vintras, miał wizję.

Podejrzewam, że wizję sprowokował wcześniejszy list Towiańskiego do Vintrasa, gdyż francuski odnowiciel chrześcijaństwa zobaczył wszystko z nadzwyczajną dokładnością. W wizji występowali: Towiański, Mickiewicz oraz duch cara Aleksandra. Duch cierpiał okropne męki za swoje grzechy wobec Polski i wszelkie krzywdy wyrządzone Polakom oraz wieszczył, że jeśli Towiański mu przebaczy, to nie tylko położy kres jego cierpieniom, ale umożliwi parcie ducha cara Aleksandra na ducha cara Mikołaja, żeby car Mikołaj nie uciskał więcej Polaków, zwrócił im wolność oraz odbudował ojczyznę w granicach sprzed rozbiorów.

Duch cara Aleksandra wstąpił na drogę pokuty, bo zrozumiał prawdę objawienia Towiańskiego, wstąpił na jedyną słuszną drogę i odkupuje swoje winy i zaciągnięte przed Bogiem rachunki wierną służbą w Sprawie Bożej pod sztandarem Chrystusowym.

List sprawił ogromne wrażenie pośród towiańczyków. [...]

Z powodu objawienia Vintrasa odsłaniającego dziejowe posłannictwo ducha cara Aleksandra w walce Polaków o niepodległość, Adam Mickiewicz wezwał wszystkich do uczestnictwa we mszy świętej w kościele Saint-Germain-des-Près za duszę rosyjskiego władcy przed ołtarzem św. Kazimierza.

Krzysztof Rutkowski, Najniższy sługa rosyjskich carów. Andrzej Towiański i Rosja, ze str. 200-201, Zeszyty Historyczne nr 79, Instytut Literacki, Paryż 1987.

Nie mogę wykluczyć związku tego cytatu z niedawnym wpisem Michała Babilasa oraz ze świetnie rozwijającą się peregrynacją kościelną prezydenta Bronisława Komorowskiego.