Zgadnij co jest przedmiotem zainteresowań człowieka, który ma artykuły z takimi tytułami: Żółte ciastko, Ideały gier, Historyczne wymuszanie dla głębi, Słodkie i kwaśne i inne smaki, Ideały Mycielskiego, Ile we wszechświecie jest słodyczy?, Goniąc za srebrem.

No dobrze, dobrze, zagrałem trochę nierzetelnie. Nazwisk nie tłumaczy się, powinno być: Podążając za Silverem. Ale tak czy inaczej, poetycko. Ciekaw jestem czy on to tak z siebie czy też jest w tym wpływ jego mistrza, profesora z Jerozolimy, Saharona Shelaha. Shelah jest synem poety – a Andrzej Rosłanowski ma z nim ponad ćwierć setki wspólnych publikacji. Ach, gazety nie rozsławiają wielkości, które nie śpiewają ani nie kradną, więc jeśli nie słyszałeś o Shelahu to normalne, choć to jeden z największych w logice matematycznej. Może po prostu największy.

Nie dla naszej nauki pracuje dziś Rosłanowski, bo w Nebrasce. Ale tak naprawdę nie o nim chciałem pisać a o jego mamie. Bo znienacka przypomniała mi się pewna wrocławska historyjka.

Krystyna była nie tylko mądra ale i piękna. I wcale swojej urody nie rozgrywała, ale rzucała się w oczy i coś się rzuciło na mózg naszemu docentowi X. Pod jakimś pretekstem umówił się z nią na egzamin nie w Instytucie a w całkiem bliskim niego własnym mieszkaniu, w niedzielny poranek, a pogoda była śliczna i docent dogrzewał swoje sportowe ciałko na balkonie i z daleka wypatrzył ją idącą po ulicy. Więc gdy zastukała do drzwi był już mile wyperfumowany, naturalnie rozwichrzony i opatulony w ujawniający męską owłosioną pierś szlafrok. Otworzył drzwi i zapewne miał przygotowane jakieś zgrabne wejście, że proszę, że on się tylko przebierze, ale nie zdążył, bo Krystyna miała refleks. „Och to ja wrócę innego dnia kiedy pan docent będzie już zdrowy” i zostawiła Łowcę Przygód w stanie, w którym mógł nadal opalać się aż do skutku. Wiedzieliśmy, nie komentowaliśmy, ale cośmy sobie na docenta X patrzyli z rozbawieniem tego nikt nam nie odebrał.