Bo jesteś duży i duży przez to krzyż masz. Ale dla geeków i grafeeków pracujących na komputerze wkrótce wymyślą krzyż zwijany (o ile jakieś grupy społeczne nie zaprotestują).

Przy okazji, czemu reklamuje się np. szyneczkę babuni a nie szyneczkę amerykańskiej babuni? Przecież efekt by był dużo silniejszy.

"Przy okazji, czemu reklamuje się np. szyneczkę babuni a nie szyneczkę amerykańskiej babuni?"

Gdzie reklamuja? Szyneczke babuni widuje tylko w tak zwanych "polskich sklepach" a te ani reklamy nie uprawiaja ani nie potrzebuja.

Czy chodzi o reklame w Polsce?...

Natomiast "amerykanski ekspert" ciagle w Polsce reklamy nie potrzebuje

Polityk? Plotą jak potłuczeni, a zarabiają nieźle...

"Przy okazji, czemu reklamuje się np. szyneczkę babuni a nie szyneczkę amerykańskiej babuni? Przecież efekt by był dużo silniejszy."

Reklama na tym lelewelu ma naiwny urok działań spontanicznych i niewinnych. Po prostu szwagier szefa gdzieś widział i wymyślił coś takiego samego ale innego. Bo on też umie. Od czasu gdy w przydrożnym supermakecie NEVADA (tak, Nevada) położonym w miejscowości P. na Ziemi Lubuskiej zoczyłem szynkę po żydowsku - nic nie jest w stanie mną wstrząsnąć.

Szyneczka jak szyneczka, ale to jest dopiero coś. Choć oczywiście z szynką po żydowsku w szranki stawać nie może.

Hm, wybacz Andsolu, ale jak policzyłem osobiście, to przy startowym prawdopodobieństwie 1% i wzroście o 11% co godzinę, po dziewięciogodzinnym dniu pracy wyszło mi prawdopodobieństwo nieco ponad 2,5% (dokładnie 2,558036924386500591%).

Podejrzewam, że w oryginalnym badaniu chodziło o np. godzinę, ale codziennie przez całe życie, a nie jednorazowo czego albo "redachtór" nie pojął, albo napisać nie umiał. A w ogóle, to podejrzewam, że to jest przekręcone to badanie:
kopalniawiedzy.pl/telewizja-przedwczesny-zgon-ryzyko-ogladac-bezruch-David-Dunstan-9443.html

Tentelemach "...zoczyłem szynkę po żydowsku..."

Nie dam głowy, ale możliiwe, że było to całkiem koszerne pastrami. Wygląda jak szynka, smakuje jak szynka, popularne w kuchni i diecie żydowskiej...

Więc, co się dziwić, że jakiś lokalny mądrala tak toto przetłumaczył. Abo to pierwszy raz?

Andsol: jadam szynkę z indyka czy z chestera (proszę pytać Michała Babilasa co to za stwór).

No, jakże tak się pytać "Babilasie, co to za stwór chester?"

Znalazłem na googlu "Chester's Hamburgers" w San Antonio, TX.

A skoro zeszło na koszerną kuchnię - kotlety z tuńczyka a la schabowe. Owe filety, dostępne w sklepie, na ogół grube na jaki cal, trzeba przekroić poprzecznie na pół lub 3 plastry (gdy w metrycznym kraju norma fileta wynosi 3 cm). A reszta, wiadomo - w panierkę, i na patelnię.

Wychodzi na to, iż ów jedyny niezapomniany smak schabowego (gdzie indziej zwanego winersznyclem) - to właśnie panierka+smażenie.

Zjadł nie tylko tyldę, ale i samo a: Nao coma chester!

Amerykanscy (Wybacz, Andsolu, brak ogonkow, ale z Hamerykanskiego kompa pisze normalnie no.) naukowcy to w ogole miewaja ciekawe teorie, podobnie zreszta jak rosyjscy uczeni, hihi. Szynka po zydowsku... no prosze... A zreszta, co sie dziwicie? Ja robie calkiem smakowe schabowe z marchewki, czy inne bitki z brokulow, to co? Mozna? Mozna ;))

Może wyjdę na prostaka i prymitywa, ale trudno, przyznam się - gaz babuni rozbawił mnie do łez. Do tego stopnia, że pozwolę sobie porwać linkę i zawlec do siebie na blog. Może i tam się znajdzie jakiś skryty prostak, któremu umilę życie. :-)

Tadku, z niektórych móżdżków wyjdzie schabowy dla roztocza.

Nawet jednak i w tym doniesieniu nie ma informacji na temat jak bylo przeprowadzone badanie i skad pochodza te procenty... a to kluczowa infomacja.
Bez kontekstu i odniesienia do grupy badanej/kontrolnej jakiekolwiek procenty traca sens i nie dziwne, ze ludzie sie z tego smieja.

tichy, nareszcie rozumiem czemu ci subiekci w łódzkich manufakturach stali przy swoich pulpitach po 16 godzin dziennie.

jacy tam subiekci? Hemingway, proszę Państwa stał pisząc, albo też pisał na stojąco! A malarze? Np. Wyczółkowski skonstruował sobie specjalną sztalugę na wózku, żeby wciąż do niej nie podchodzić. Podchodził i odchodził żeby widzieć obraz w oddaleniu i przybliżeniu. W ten sposób pokonywał po kilka kilometrów podczas jednej sesji malarskiej. Nowa metoda pozwalała mu oddalać i przybliżać sztalugę za pomocą sznurków.
Przypomniała mi się anegdota, którą podał Słonimski w Alfabecie wspomnień:
otóż Styka malarz (raczej Jan niż Adam) malował kiedyś Chrystusa; a że miał religijną gorączkę malował go na klęczkach. no i w Krakowie mówili, że któregoś dnia Chrystus zszedł z obrazu i mówi:
ty Styka, ty mnie nie maluj na klęczkach - ty mnie maluj dobrze

Tadku, tak się zastanawiam jak to zrobić, żeby mieć stałą dostawę Twoich anegdot a z drugiej strony nie musieć płacić za Twoje urlopy, stawki ZUS-u i te inne obciążenia prawne. Może spiszemy umowę między blogerem a free anecdotist - jak nazwa wskazuje, zachowasz niezależność (bloger nie wyrzuci Cię z pracy za poparcie niemiłych mu polityków) a umowa o dzieło zapewni Ci miejsce w historii (mojego blogu). Co pani na to?

TadekKuranda, "Zaproponowałem prezesowi żeby jako wynagrodzenie za projekt logo firmy skopał szpadlem mój działkowy ogródek. Prosta, uczciwa wymiana: praca za pracę... Zapłacili ile chciałem, (...)"

kto gardzi praca fizyczna ten placi (slono)........

@TadekKuranda:
Czytałem, że to nie kręgosłup mu doskwierał a hemoroidy.
Ale nie ma o co łamać krzeseł których i tak nie używał przy pisaniu. Pisał i to pięknie pisał stojąc na stojąco.

5-Grid:
mialam na mysli kontrolowana=bacznie obserwowana grupa.

Wiem, sa ograniczenia, ostatnio jednak sie zrobilam przewrazliwiona na poziom dziennikarskich doniesien "naukowych".

@-gird, nie ma się nad czym zastanawiać ponieważ ten komentarz niny.mazur jest na takim samym poziomie ogólności, na jakim było komentowane przez nią doniesienie.
Ja "ostatnio" również obserwuję np. w telewizorze epidemię polegającą na podawaniu informacji do "samodzielnego montażu". Gadamy byle co, a wy już sobie z tych literek poskładajcie co tam chcecie. Ciekawe jest to, że przyjmujemy ten bełkot jako INFORMACJĘ. Ulegamy złudzeniu, że programy informacyjne zawalone są ogromną ilością informacji, a tak nie jest. Kiedy "ostatnio" oglądałem program w rodzaju "głuchy telefon" zastanowiło mnie to, że z 5 osób które wysłuchały informacji z dziennika TV nie było wśród nich dwóch, które usłyszały to samo. Zjawisko warte zbadania. Być może z dziennikarzami jest jak z kopalnią - muszą zapakować uszy odbiorców wiadomości dziennym urobkiem. Czy wyobrażacie sobie taką szczerość dziennikarza wiadomości: Szanowni państwo, witam i informuję, że w dniu dzisiejszym nie wydarzyło się nic istotnego o czym moglibyśmy informować. W tym czasie proponujemy rozwiązać krzyżówkę albo pooglądać reklamy. Dobranoc!
Komercja spowodowała, że podaje się wiadomości częściej, bo przed i po wiadomościach są sprzedawane bloki przeznaczone na reklamę.
News o amerykańskich naukowcach podany przez Andsola posiada wszystkie cechy bełkotu do samodzielnego montażu.
Przyznaję, że jako redaktor techniczny sam dopisywałem, lub skracałem informacje, tak żeby mieściły mi się w "ramkach" - czasem nie ma ratunku i to jest konieczność. Kiedyś nawet zapisałem całą kolumnę gazety o otwarciu jakiegoś hipermarketu na podstawie krótkiej, dwuzdaniowej notki, bo zabrakło tekstu żeby ją wypełnić. Gazeta ma sprawiać wrażenie, że z trudem mieści informacje. Tak samo radio i TP.

dynamic

No, "ostatnio" - to jakie ostatnie 20 lat, a może dłużej, może od zawsze, może prasa ma grzech pierworodny wbudowany, gdy pierwszy człowiek zrobił pierwszą rysę na kiju, by pokazać innemu?

Bardzo pomaga czytelnikowi tzw. "sztuka szybkiego czytania". Dwie szpalty = 2 sekundy.

"Ciekawe jest to, że przyjmujemy ten bełkot jako INFORMACJĘ"

No, ja się nie zapisywałem do tych "my".

To zjawisko ze świadkami (w tym przypadku - nadawanego dzinnieka) - to raczej nie "głuchy telelefon". Nie wiem, czy jest na to nazwa, ale to bardzo typowe dla świadków naocznych i nausznych - każdy odbiera co innego. Dopiero potem pojawia się "alfa odbiorca" lub "alfa świadek" - coś jak "alpha male" w sforze psów - i wtedy wszyscy odbiorcy rezygnują ze swego własnego odbioru przyjmując odbiór (lub wykładnię) dominanta.

Głuchy telefon - to właśnie droga od naukowego artykułu w fachowym czasopiśmie, do streszczenia, do wyciagu w medium specjalizującym się w przeglądach, dalej, podchwycenie przez główne agencję, potem pomniejsze, aż w końcu ktoś przetłumaczywszy - też głuchotelefonicznie - zamieszcza w lokalnej bulwarówce.

A potem trafia jeszcze na czyjś blog, i to jest komentowane, i koniec końców pijak zostaje świętym (kto pije ten śpi, kto śpi ten nie grzeszy, kto nie grzeszy jest święty; Tuwim bodajże).

(Pod nickiem jest link do notki, gdzie podobny głuchotelefonizm jest opisywany).