"Ze względu na to, że był obecny podczas umęczenia św. Wojciecha, w kościele praskim czczono go jako męczennika. Gaudenty nie zginął wprawdzie wówczas razem ze św. Wojciechem, skoro potem był jeszcze przez siedem lat arcybiskupem kościoła w Gnieźnie, był jednak tak głęboko przywiązany do swego świętego brata, że jego cierpienie i męczeńską śmierć, jak sadzono, przeżył silnie i zapragnął zostać również męczennikiem. Było to zatem męczeństwo DUCHOWE "

To otwiera niebywałe perspektywy przed spragnionymi palmy męczeńskiej. Czyniąc męczeństwo (o wiele) bardziej atrakcyjnym niż dotąd sądziłem. Ja ich chyba nie doceniałem, głupota i fanatyzm potrafią przejść niespostrzeżenie w nacechowane niezwykłym poczuciem humoru wyrafinowanie.

Męczennik "per procura" czy też męczennik zaoczny (jak student) to wspaniałe perspektywy.

@telemach: passus o bracie brata męczennika i o męczeństwa pożądaniu też i mi w oko się wbił, ale użyty fragment niemniej cudowne walory posiada. I jak dobra kucharka, postanowiłem nie mieszać uśmiechniętego, podrumienionego mielonego z budyniem, ale szkoda mi trochę było. Cieszę się, żeś i budyń od zapomnienia uratował.

I drugą - www.legionchrystusa.pl/

Andsolu, Ty bluźnisz! KK miałby się przyłączyć do ewangelików w celebrze? Sugerujesz koalicję? A może Bogu się podoba tak jak jest?

Bóg ma to wszystko pod ogonem. Zgłupiałby gdyby zaczął nawracać pobożnych.

Ależ sobie wybrałaś temat do olśnień... Niczego bardziej ponurego nie było na stole?

Ja, na ten przykład, pamiętam moje pierwsze olśnienie, jak pewne dziewczę bez biustonosza zgrabnie się nachyliło. Tomy by o tym pisać!

Haha

Andsolu, "chodziło mu o to, by i inni wraz z Nim mogli radować się Jego istnieniem"?
A to ciekawe! Pan Bóg też grzeszy? Tylko nie gadaj, że co wolno wojewodzie....

Zupełnie jest dla mnie niezrozumiałe dlaczego Bóg miałby chcieć starać się przypodobać ludziom. Musiałby mieć w tym jakiś interes? Załóżmy, że ten katolicyzm jest taki OK. Jeśli wprowadził katolicyzm również wśród mrówek - czego możemy się tylko domyślać - to skłóciłby również mrówki. Ręce opadają.
Miałem w średniej szkole nauczyciela historii, który opowiadał nam mnóstwo różnych historycznych dykteryjek i wierszyków. Pamiętam, spośród licznych, taki wierszyk: pod Ulm, pod Ulm, pod Austerlitz dostali Niemcy w dupę nie gadali nic. Cholera i zostało na całe życie i nikt mnie nie zagnie.
A o Bogu pamiętam taką rzecz, tyle, że nie chce mi się w tej chwili pamiętać kto to powiedział i na jaką okoliczność. Otóż, Belgowie szykowali się do bitwy i ich hardy dowódca podczas mszy wzniósł oczy ku niebu i wielkim głosem zawołał, coby armia słyszała jego słowa zachęty do boju: Boże jedyny, jeśli zechcesz nas wspomóc w tej bitwie to błagamy o to, ale jeśli nie, to patrz tam z góry jak spuścimy manto Francuzom! To było niezłe bo pokazywało, że należy być hardym i Bogiem się nie przejmować.

A ten sąd ostateczny? E, to dla ciemnych. W KK nawet pojawiają się filozofowie, którzy obecnie próbują zreformować wiarę o brak piekła, a nawet nieba. Piekła nie ma, nieba nie ma. Potem ludzie będą znowu gadali: No i komu to przeszkadzało?

E tam, czepiasz się - takie tam drobne różnice. Trzeba przede wszystkim mieć na uwadze, że pamiętałem coś czego nie powinienem był pamiętać po 40 latach, a wcześniej ani teraz tego nie weryfikowałem. Gdybym tego szukał miałbym wierszyka za przewodnika.

Wiesz, gdybym przytoczył ten wierszyk co do literki, nie pisnąłbyś ani słówkiem, ale z tego nie miałbym żadnej przyjemności.

ZGODA BUDUJE