Długi marsz przez probostwa i episkopaty? Ach, gdybym był młodszy! Ani chwili bym się nie zastanawiał. Ale teraz? Bilans strat i zysków przemawia przeciw.

ktoś musi tu coś zrobić
Autor, seppuku?

Świetny tekst. Szkoda, że ja dojrzałem do swojego ateizmu na tyle późno, że kariera w tej instytucji raczej nie jest już sensownym wyborem. Ale myślałem kiedyś o tym. I motywacje religijne nie były najważniejsze (właściwie, to nawet nie wiem, czy je miałem). :)

Andrzeju, na Boga! Stawiasz fałszywe tezy a potem wnioskujesz na ich podstawie, zatem to Twoje wnioskowanie jest z gruntu fałszywe.

Andsol: "Zacznijmy od oczywistości: katolicy i katolikopodobni (tzw. chodzący do kościoła) stanowią większość naszego społeczeństwa."
Skąd Ci się wzięło to, że to oczywistość? Być może to błędne wrażenie wzięło się stąd, że więcej ich słychać i więcej widać, ale przecież nie jest ich więcej i nikt ich nie policzył.

Trzeba też rozumieć, że ateizm nie jest odstępstwem od katolicyzmu (lub innej wiary) - jest to równoprawna postawa.

Twoje supozycje to antyklerykalizm. To może być zrozumiałe pod warunkiem, że w założeniach nie ma argumentów jak cepy, bo z każdą tezą pojawią się pytania o uszczegółowienie, które z łatwością zdemontują wszystko co powiedziałeś. Dlatego z Twoim wywodem nie dyskutuję bo nie warto.
Jedno co warto, to w takiej sytuacji... to ogólnie wiadomo!

Polecam Pańśtwu - alfaomega.webnode.com/products/herman%20i%20bratkowski-%20dwug%c5%82os%20w%20sprawie%20ko%c5%9bciop%c5%82a/

Romanie_J, prawda i tamtaramtam. Bo na przykład ja tam nie pamiętam żeby mnie kto do chrztu nosił albo mnie znaczył żelazem. Chrzest, przysięga pod Twoją nieświadomość, lub z przymusu, Ciebie nie obowiązuje. Jeśli nawet więzi społeczne, kulturowe, czy jakieś inne zmuszają Cię do tego żebyś się obrzezał, choć nie jesteś wyznawcą któregokolwiek Najwyższego, to Twój brak wiary nie jest od niej odstępstwem. Zatem nie może być aktu apostazji w amnezji.

To Twoje "zostać ateistą" jest trochę jak w przypadku Michela Jacksona, który pragnął zostać białym człowiekiem i zżarł tyle proszków na odbarwianie, że się skończyło na eleganckiej płycie z białego marmuru.
Wracając do wątku Andsola.
To pewnie fajowa robota być księdzem, ale ja tam wolę być plastykiem i też nie można się dziwić innym, że chcą być adwokatami, architektami a nawet... górnikami, lub stoczniowcami. Nie wiem co myśleć, kiedy np. matematyk złorzeczy księdzu, że się opiernicza, kiedy on sam ten ugór musi zaorać w pocie czoła.
Szczerze powiem, że pacholęciem ma msze chodziłem, jednak nie z wiary a z ciekawości, i kiedy ta ciekawość mi minęła to na msze chodzić przestałem. No właśnie, wiara to pewnie naturalna skłonność - jedni ją mają, a inni nie.
Wiara powoduje, że gościu co by muchy nie skrzywdził idzie w tłum ludzi rozerwać się granatem - dlaczego? Łatwiej byłoby pewnie spytać tego co się rozerwał tym granatem.
Inną rzeczą jest to, że niektórzy księża potrafią się nieźle zagalopować w tej swojej celebrze, aż do śmieszności. Dzisiejszej nocy oglądałem program, w którym abp Życiński występował jako ekspert od wiary i od krzyża. Arcybiskup zrobił na mnie fatalne wrażenie ponieważ odpowiadał na pytania tonem głosu z celebry. To zabrzmiało tak jakby zszedł z ołtarza poszedł do restauracji i tym samym śpiewnym głosem zamówił schabowego wznosząc oczy ku niebu. Są pasterze którzy nawracają i są też tacy co odwracają. Wnosząc celebrę do życia potocznego należy jednak pamiętać gdzie są granice rzeczywistości.
Kiedyś Staszek Ścierski, opowiadał mi przejęty o spektaklu jaki aktorzy teatru Laboratorium urządzili w Poroninie = mekce Lenina. Nie wiem, czy Staszek zmyślał, czy to była jego projekcja czy prawda, ale pewne jest to, że cały promieniał i promieniował. No więc na stacji Poronin(o), gdzie pośród góralskich chałup stał pomnik Lenina wylądowali aktorzy. Siedmiu z nich było ucharakteryzowanych na postać Lenina. Mieli chodzić pośród przygodnych górali szwendających się po wiosce i nagabywać po "leninowsku", zadzieżgać z ludem znajomość, rozdawać bonbony, i takie tam. SIEDMIU LENINÓW! Wspaniała wizja! Cóż za genialny umysł wykombinował tak wspaniałą celebrę. Siedmiu Leninów zeszło z cokołów by bratać się z prostym ludem i zasiewać wiarę w idee komunizmu. Fantastyczne!
Jeśli ktoś to pamięta z innego objawienia o czym tu opowiedziałem , to niech tu dopowie, bo ja trochę musiałem pozmyślać żeby to miało sens.
No więc MO zwinęło wszystkich Leninów na polecenie sekretarza Partii, który tłumaczył swoją decyzję nie "nakazem z góry" ale tym, że czas, miejsce i organizatorów się powinno wyznaczyć, oraz zgłosić i zatwierdzić przez odpowiednie czynniki - mieć zgodę. Aktorzy zgody nie mieli ani też zatwierdzonego scenariusza, więc MO też poszła na taki sam żywioł. Trochę mi to zapachniało strachem przed chyba panującą wówczas jeszcze epidemią ukąszenia heglowskiego - takiej ideologicznej wścieklizny. Której komuniści się bali jak diabeł święconki.
Trochę mi to też przypomina spory Nibypolaków pod krzyżem. Fantastyczne jest również to, że wszyscy odgrywają swoje role jak należy, jak na "Weselu". Osoby dramatu pojawiają się na scenie i gadają ile wlezie.
Grunt żeby aktorstwo w narodzie nie zginęło a władza przesunęła się w stronę mediów. Potem się będzie nieznacznie podnosiło ceny biletów.
Ale co ja gadam, co ja gadam?

@andsol
Fakt, masz prawo sobie poblogować i nic mi do tego.
Spontaniczne było, wybacz.

@cmss: ależ ja nawet nie wiem czy mam coś do wybaczania, bo nie rozumiem tego, co mówisz. No, ostatni wpis rozumiem, w nieco condescending tone kontrasygnujesz moje prawo do blogowania, ale dla odmiany nie rozumiem czemu zamiast tonu wyższości nie wyłożysz Twoich argumentów, czego by one nie dotyczyły...

@Tadek: zastanowiłem się czemu nie powtórzyłbym za Tobą, że cały kler mam w dupie - nawet dawno, dawno temu, gdy żyłem w Polsce i miałem opinie dużo ostrzejsze niż teraz, do tego stopnia antyklerykalizmu nie dochodziłem (no tak, wtedy duża część polskiego kleru miała zupełnie inną twarz i inną mowę...) Doszedłem do łatwego wniosku, że różnica między nami głównie bierze się z mojej znajomości kleru brazylijskiego - całkiem sporo księży i mnichów spotkałem nim Teologia Wyzwolenia jeszcze nie została rozgromiona. Potrafisz sobie wyobrazić trudność mentalną i uczuciową człowieka wrzącego od antykomunizmu gdy spotyka ludzi mówiących o sobie z dumą "jestem komunistą" - a potem opowiadają o swoich ścieżkach, na wsi, na faweli, w więzieniach. A potem rozmawia z księżmi, którzy nie mówią,że są komunistami, ale tak dziwnie podobnie ich ewangelia brzmi... Ale zawsze, tak w Polsce jak i w Brazylii, umiałem poruszać się wśród "zwykłych" ludzi, nie mam oporów przed jedzeniem przy stole ludzi z faweli, z obozowiska ruchu "bez ziemi", czy kiedyś tych z pegieeru. I empatia pomogła mi zrozumieć fakty, zasłonięte teoriami i pokryte lakierem słów. Empatia, której nie miał (mimo codziennego zaśpiewu o bliźnich i o miłości do nich) "nasz" papież. Mój on nie był. On był tych od "porządku publicznego", od dygnitarzy i od najbardziej skostniałych biskupów.

Nigdy nie zapomniałem o tym innym, dziś rozproszonym po parafiach z zadupia klerze - i dlatego nie mam globalnych, całościowych potępień. Wierzą (albo i nie) w jakieś dziwne dla mnie rzeczy, wykonują absurdalne rytuały, ale komuś są potrzebni, są uczciwi i choć są pognębieni przez hierarchię, są w zgodzie ze swoją wizją Chrystusa, chodzącego pieszo wśród biedaków.

Andsolu, masz rację. Nawet wśród kleru, purpuratów można znaleźć porządnych, mądrych ludzi.

Eeee tam, Tereso, zmarnowany czas. Pan Roman Kotliński daje wywiad dziennikarce ze swojego własnego przedsiębiorstwa? No i co on tam ma do powiedzenia, czego tysiące ludzi (którzy księżmi nie byli) nie mówią i piszą na codzień? Oczekiwałbym przynajmniej jakichś konkretów, nazwisk, wyraźnych faktów - a tu gadanie o hipokryzji. Hipokryzja nie jest karalna, a zarzucanie jej komuś można łatwo odbić prostym zwrotem "to nieprawda!"

On chyba nadal jest zakochany w Kościele, że się od niego nie potrafi odlepić. A może nic więcej nie ma do powiedzenia?