Wyobraź sobie, że widzisz linkę do rozmowy,  w kórej lekarz miał rzec: „nie każdy musi myć nogi”, a wiesz, że jest to poważny gość, więc szybko klikasz, żeby odkryć co tu się dzieje. No i w artykule czytasz jego wypowiedź: „nie każdy musi myć nogi sześć razy dziennie, zazwyczaj dwa czy trzy razy wystarczają dla osoby mającej normalny tryb życia”. I okazuje się, że redaktorskie nożyczki przerabiają mądrego człowieka na dziwaka, który może być wyśmiany wśród fachowców.

Takie coś przydarzyło się Leszkowi Pacholskiemu, byłemu rektorowi z Wrocławia, który ma równie dobrą znajomość matematyki na  poziomie badawczym (niewielu może się poszczycić  wspólnym artykułem z samym Alfredem Tarskim) jak i wiedzę o potrzebie jej w życiu społecznym. No i właśnie jemu w Gazecie przypisano zwrot „Nie każdy ma talent do matematyki”, wyśmienicie nadający się do zwalczania przyzwoitego nauczania matematyki w szkole. A wcale nie to on powiedział, wręcz odwrotnie, proszę zerknąć na całe zdanie:

Nie każdy ma talent do matematyki (oczywiście na tym wyższym poziomie), tak jak nie każdy jest w stanie napisać wiersz czy namalować obraz. Oczywiście, można nauczyć ludzi podstawowych umiejętności z danej dziedziny.

Jego dalsze uwagi zupełnie jasno stawiają sprawę: ludzie mają różnorodne talenty i wszystkie one powinny być rozwijane, i nie ma niczego niewłaściwego w tym, że jakaś szkoła w pewnym okresie nie ujawnia wybitnie uzdolnionych matematycznie uczniów, przecież potrzebujemy talentów we wszystkich dziedzinach.

Ech, te zagrania dziennikarskie, które polędwicy potrafią nadać smak podeszwy...