Dość zaskakujące wyniki ankiety, podane w tv (tu można je odsłuchać i odczytać w lokalnym narzeczu): Brazylijczycy kąpią się dużo częściej niż przedstawiciele innych nacji.

Nieporządnie podana informacja, rzekomo ponad tysiąc zapytanych tu osób, a badania robiono też w czterech (których?) krajach europejskich i paru innych, nie wiadomo kto, jak i po co to badał, ale mimo wszystko jest w tym nieco sensu.

Że Brazylijczyk od wody nie ucieka, uświadomi sobie każdy przenosząc się z autobusu francuskiego (o polskim wolę nie wspominać) do brazylijskiego. Osoby pokazane w tv nie są rolnikami oddalonymi od ujęć wodnych, ale to szczera prawda, że jeśli trafić w środek najprostszego ludu a nie jest to obszar dotknięty suszą, to rzeczywiście kąpią się wszyscy codziennie i rzeczywiście parę razy. Powiedziałbym, że to afrykańskie tradycje. Lepiej pachnie Salvador, BA, czarny jak Afryka, niż Porto Alegre, RS, kolonizowany przez Niemców.

Ale doniesienia tv i dołączony artykuł dotykają nieoczekiwanego uzupełnienia tych danych. Natrysk – tak, mycie rąk – nie. Tylko 25% osób myje ręce przed podaniem jedzenia dzieciom, tylko 50% wychodząc z łazienki. Brrr...

Coś w tym jest, uświadomiliśmy sobie z V., że gdy przychodzą koledzy synów, by pracować nad jakimiś szkolnymi zleceniami (mówiąc prostszym polskim: by powymieniać sobie doświadczenia z komputerowych gier) i przychodzą do jadalni na obiad, nigdy, ani razu jeszcze nie słyszeliśmy od nich prostego zwrotu, naturalnego gdy się odwiedza czyjś dom (no bo nikt nie ładuje się do łazienki bez spytania czy może): „czy mogę umyć ręce?” Nie ma nawyku i koniec.

Jak się bronić? Klimat taki, że trudno chodzić w rękawiczkach...