Może ten czy ów z moich czytelników, zobaczywszy ten urywek artykułu:

[...] Grupa ekspertów WHO, związanych finansowo z koncernami farmaceutycznymi, jest zresztą dużo większa. Zidentyfikowała ją komisja śledcza powołana przez Komisję Europejską.

Prof. Andrzeja Górskiego, wiceprezesa Polskiej Akademii Nauk, próba ukrycia przez WHO skandalu pod dywanem nie dziwi. – W prasie naukowej od dawna już pojawiają się głosy, że autorytety ze Światowej Organizacji Zdrowia lobbują na rzecz przemysłu farmaceutycznego. Przed kilku laty WHO w cudowny sposób rozmnożyła grupę chorych na nadciśnienie wyrokując, że stan, który do tej pory uważany był za zadowalający (ciśnienie 140 na 90), teraz kwalifikuje się do leczenia. Rzesze ludzi, dotąd nieprzyjmujących leków kardiologicznych, ruszyły do aptek.

(z 9 marca 2010 napisanego przez Joannę Solską), przypomni sobie, że dawno temu cytowałem brazylijskiego autora mówiącego to samo. A zlekceważyć go nie można było, nie chodziło o jakiegoś pyskatego zbuntowanego, czy odrzuconego przez establishment. Pisał Jayme Landmann, sława i chwała brazylijskiej medycyny, fetowany i szanowany. Tak ważny, że mógł mówić nawet prawdę. A przy tym tak niezależny jak przynajmniej piąty aksjomat Euklidesa.

Jego książka Medycyna nie jest zdrowiem, z której cytat był wyjęty, ukazała się w 1983 roku. Nie wiem co dokładnie fraza „przed kilku laty WHO [...] rozmnożyła” oznacza, ale tak czy inaczej mówimy o czymś, co w Brazylii jasno i głośno było opowiedziane o jakieś 20 lat wcześniej, a odniesienia bibliograficzne Landmanna mówią, że prasa specjalistyczna w Stanach od samego początku epidemii nadciśnieniowej miewała momenty ostrego zwątpienia czy tam coś aby nie śmierdzi.

Dlaczego w Polsce później o tym mowa? A może lepiej to przeformułować: „dlaczego w Brazylii było to jasne dawniej?” Ano, Brazylia była skolonizowana przez koncerny i podobne formacje ekonomiczne dużo wcześniej. Nawet przed puczem z 1964 roku zależność od USA była dobrze (dla Stanów) stojąca, a sam pucz właśnie po to został wymyślony. Choć może po jakichś psychia24trykach pętają się myśliciele wierzący, że brazylijski wiceprezydent odwiedzający Czerwone Chiny był zagrożeniem pokoju i szczęścia zachodniej półkuli.

Przy okazji: w końcu roku będą w Brazylii wybory prezydenckie. Czytelniku, przygotuj się na kolejną dozę andronów – bo ufam, że ci sami reporterzy (siedzący w tych samych gabinetach w NYC) z tym samym co 4 czy 8 lat temu ideologicznym nastawieniem będą przekazywać wizję świata, której Jan Janusz Kobylański by się nie powstydził.