Publicysta Matthew M. Anger zmarnował u mnie kredyt, którym obdarzam nieznanych mi autorów, gdy łupnął taką brednię na temat papieskich postaw dotyczących „rytualnych mordów”:

Ostatni przypadek, gdy któryś papież odrzucał takie gwałtowne plotki, nastąpił gdy Św. Pius X interweniował w obronie rosyjskiego Żyda, Mendela Bejlisa, któremu wytoczono proces w 1913 roku za „mord rytualny”, jawnie absurdalne oskarżenie bez dowodów. Pod naciskiem Watykanu, car Mikołaj go uwolnił.

Nawet gdybym nie pisał o procesie Bejlisa przed dwoma laty oraz nigdy o sprawie nie słyszał, i tak groteskowo wyglądałaby mi informacja o Watykanie wywierającym naciski na cara, i o carze uwalniającym podejrzanego Żyda. A gdyby człowiek ów przynajmniej do Wikipedii zajrzał, doszedłby do wniosku, że to Czarna Sotnia a nie Watykan przyczyniła się do uwolnienia oskarżonego (na ławie, wśród 12 przysięgłych, wszystkich chrześcijan, 7 było z tej antyżydowskiej organizacji).

Później rozbawił mnie on gdy w jakimś artykule oparł się na danych „polskiego historyka, prof. Macieja Giertycha”. Oczywiście nie wspomniał, że to historyk smokologii.

Ale tym razem przebił to wszystko... Zastanawia cię czemu wracam do tekstów tak kompromitująco nierzetelnego człowieka? Przyczyna prosta, wdałem się w lektury dotyczące Piusa XII i to nie moja wina, że co czytam kogoś go broniącego to napotykam myślicieli tej jakości. Ostatnio napotkana próbka jest u nas nawet w formie książkowej, w pracy zbiorowej Ukrzyżowany zgorszeniem dla żydów z 2002 (wydawnictwo skromnie zwie się Te Deum). Ktoś to wystawił w Sieci i możesz sprawdzić czy passus ten działa na ciebie tak jak na mnie. Tak czy inaczej, ostrzegłem. A teraz cytuję: