Przed miesiącem zaprosiłem do przyjrzenia się setkom tysięcy Żydów, o których historyk Michael Hesemann odkrył w archiwach Watykanu, że uratował im życie Pius XII. Przypomnę, że ów historyk jest też specjalistą od tajemnicy Fatimy, kręgów zbożowych i cenionym autorem książki „UFOs über Deutschland. Ein praktisches Handbuch”.

Na podstawie jego ustaleń GW przekazała co następuje:

Dzięki papieżowi 12 tysięcy Żydów mieszkających w innych krajach Europy uzyskało wizy do Dominikany.

Napisałem wówczas:

Z kolei, 12 tysięcy Żydów i Dominikana. Wizy dostało 5 tysięcy, wjechało tam 645 osób. Sprawa jest dłuższa i ciekawa. I nie ma związku z Piusem XII, lecz z Rooseveltem, więc może poczekać na na osobny wpis.

Temat poczekał i czas spełnić teraz obietnicę. Owa historia zafascynowała mnie długo wcześniej nim jakiś UFO-log próbował przypiąć ją do cudownych działań Piusa XII, bo i bez tego jest szokująca. Prawie podręcznik dla tyranów i morderców jak wyjść na dobroczyńców ludzkosci.

Może dla skojarzenia miejsc i barw wrócę do niedawnego trzęsienia ziemi na Haiti. Różne fakty o tym kraju przypomniano sobie wtedy, między innymi to, że do lat 60-tych zeszłego wieku żyło tam w wielkim poważaniu (od czasów Napoleona) wielu potomków Polaków, ale Cazale, ich skupisko, zostało w roku 1969 puszczone z ogniem. Zbyt jasna skóra mieszkańców była poważnym błędem w kraju rządzonym przez Tatę Doc Duvaliera i jego wiernych rycerzy z Tonton Macoute.

Symetryczne, a może antysymetryczne rzezie odbyły się 32 lata wcześniej na drugiej połowie wyspy, w Republice Dominikańskiej. I to te masakry, zamówione przez dyktatora Rafaela Trujillo, były początkiem procesu rzekomej dobrej woli, który przyniósł ocalenie kilkuset młodym Żydom. Wtedy niedobrym pomysłem było rodzenie się w Dominikanie ze zbyt ciemnym kolorem skóry lub wnoszenie go przenosząc sie z Haiti w poszukiwaniu ziemi czy jakiejś pracy.

Jest parę książek opisujących te wydarzenia. Najbardziej obiektywną z przejrzanych wydaje mi się leżąca w Sieci Sąsiad dyktator (The Dictator Next Door); autor to Eric Paul Roorda. Inne źródła mówiące o tym powiązaniu masakry Haitian i ratowania Żydów łatwo odnajdziesz w Sieci pytając np. o Sosúa, miejsce, gdzie Żydzi zamieszkali w Dominikanie. Jest też parę książek na ten temat, tym bardziej dziwi często spotykane w Sieci bredzenie o wielu tysiącach ocalonych Żydów czy o roli papieża w ich ratowaniu.

Tyle razy podobne zdarzenia, rozsiane po świecie w XX wieku... Na przykład Idi Dada Amin. Też zbir wojskowy, późniejszy dyktator czyli ukochany mąż stanu. Trujillo bezbłędnie rozgrywał swe obsesje rasistowskie: groźba wojny z Haiti, delegacje, negocjacje, podpisane umowy – i cały czas przygotowywanie mordów. Wyjeżdżają reprezentanci pośredniczących mocarstw, zaczyna się ludobójstwo. A potem tylko iść w zaparte, jakie tam tysiące, po prostu były rozruchy lokalne i niestety koło stu osób poległo z obu stron...

Gry liczbowe trwają do dziś, zainteresowane strony bardziej cenią rachunki polityczne. Może zginęło tam 12 tysięcy osób, może więcej. Nie wiem czy kiedyś świat pozna prawdę, przecież nie wszyscy imigranci byli rejestrowani.

Roosevelt niewiele mógł zrobić. Stany formalnie unikały interwencji – ponadto Dominikana była ich okupacją od 1916 do 1924, brakowało politycznej woli, by wrócić. I Trujillo ujawnił swą troskę o ład w świecie: wysłannik Dominikany, brat prezydenta, ogłasza na nieszczęsnej konferencji w Envian w 1938 roku dyspozycję Dominikany do przyjęcia 100 tysięcy Żydów z Niemiec i Austrii. Jedyny kraj na świecie z tak otwartym sercem. Bardzo to szlachetne.

Praktyka była nieco inna. Trujillo wpuścił do kraju (łącznie z przybyszami powojennymi z Szanghaju) 705 Żydów. Pozwolenie na wjazd dawał młodym i zdrowym. Odmienne to od obiecanej rzeszy 100 tysięcy? A kto by takie detale pamiętał...

Po roku 1947 połowa przybyszów opuściła Dominikanę. W roku 1963 było ich tam 163. Założyli spółdzielnię mleczarską i jakoś sobie radzili. W ostatnich czasach, po doprowadzeniu do Sosúa szosy, stali się skansenem, turyści z wielu miejsc chcą ich zobaczyć.

Żywy dowód spełnionych obietnic męża stanu z Karaibów.