S³owa w ordynku. S³owa w ataku i w obronie. Pomieszane.
Refrakcja s³ów w stali i w wodzie. Odbicia s³owne i zwidy. £ad i g³adko¶æ.
Spazmy i erupcje. Koj±cy wp³yw soku z passion fruit. Od rzeczy i do rzeczy.
Krótko mówi±c. Ostatnie s³owo. Na pocz±tku by³ skowyt.
|
Blog > Komentarze do wpisu
Przedwiosenna oda
Je¶li ¿ycie ci tak przy³o¿y³o, ¶roda, 24 lutego 2010, andsol-br
TrackBack
Komentarze
2010/02/24 12:40:30
Przepiêkne. Bo nieska¿one. Niczym, niczym zupe³nie.
Przypomnia³e¶ mi mój literacki debiut. W wieku pacholêcym, chyba 11 albo 12 lat mia³em, na kolonii letniej napisa³em utwór poetycki na cze¶æ dnia ¶wi±tecznego. Utwór zosta³ wyg³oszony (przez atrakcyjn± dziewojê z warkoczykami) i do koñca pobytu p³awi³em siê w s³awie tfurcy. Nigdy nie zapomnê (pomimo up³ywu lat) pierwszych wersów: "22 lipca jest weso³o pe³no kwiatów, zieleni woko³o" Potem ju¿ nigdy nie uda³o mi siê napisaæ nic równie dobrego. Nigdy. A s³uszno¶ci ideolo te¿ odmówiæ nie mo¿na. 2010/02/24 22:10:34
To jest pierwszy ód w moim ¿yciu, teraz by³by czas na jaki¶ poemat. Albo sonet. Chyba poemat bêdzie ³atwiej.
|
|
Przyjdzie wiosna, przyjdzie krwawa,
co to bêdzie za zabawa!
Gdzie naskórek cieñszy nieco,
tam siê moi kumple zlec± -
obok ³okcia, tu¿ nad stawem,
urz±dzimy popijawê,
choæ krwiodawca bêdzie z³y,
nie przejmiemy siê tym, bzzz!
Potem nas ci±gotki chwyc±
na orgietkê z komarzyc±
i tak dalej, a¿ do ¶witu...
Cudzie komarzego bytu!
Nie potrzeba w ciebie wierzyæ,
by ciê tak, po prostu, prze¿yæ
i do pie¶ni siê przymierzaæ
o komarze, co mu nie ¿al.