List żony Jana Łukasiewicza Metalogicon opublikował cztery lata wcześniej niż jego CV. I tym razem jest to napisany na maszynie (po angielsku) i zreprodukowany w tej postaci tekst. Tłumacząc nie przepisuję adresów tam zamieszczonych. Zachowuję jej zapis nazwiska Wittgensteina, bo podejrzewam, że błąd nie był w pełni przypadkowy. I myślę, że teorie tam umieszczone zrodziły się w głowie męża i dlatego chciałem pokazując napisane przezeń CV przygotować czytelnika na różne niespodzianki.

Metalogicon (1990) III, 1

Dokument

Regina Łukasiewicz

17.IV.1977

Profesor Michele Malatesta

Szanowny Panie!

Bardzo panu dziękuję za list z 27-go 9.1976.
Załączam obiecane kopie moich listów, które miałam wysłać:
1. Kopia Curriculum vitae mego męża napisana osobiście za życia męża, którą sama przepisałam.
2. Nota bibliograficzna z częściową listą opublikowanych prac mego męża.
3. Opis życia mego męża.
4. Kopia mego listu do Jego Świątobliwości zmarłego papieża Jana XXIII z dnia 26-go maja 1962 r.
5. List do zmarłego prezydenta Johna Kennedy'ego z maja 1962 r.

Te listy powiedzą panu wiele o naszych doświadczeniach w czasie życia mojego męża i o moich doświadczeniach po śmierci mego męża.

Chciałabym wspomnieć tu, że dr Alfred Teitelbaum-Tarski był asystentem mojego męża. Prof. Oskar Halecki napisał do mego męża poufny list, że Tarski odmówił jakiejkolwiek pomocy mojemu mężowi z przyczyn politycznych. Mój mąż nie był politykiem a wielkim uczonym. Zawsze miał wiele problemów do rozwiązania i nie miał czasu na politykę.

Jest skandalem w historii nauki, ze profesorowie uniwersyteccy tacy jak Lewis z Uniwersytetu Harvarda i J. Woodger z Uniwersytetu w Londynie i Witkenstein sfałszowali i przypisali Tarskiemu logikę wielowartościową z pracy Jana Łukasiewicza Untersuchungen über den Aussagenkalkül z 1951 r.

Po śmierci mego męża gdy wróciłam z Oksfordu 22 marca 1956 r. i stwierdziłam, że rękopisy zostały skradzione, powiadomiłam władze oraz policję. Po powrocie z klasztoru 4-go czerwca 1956 r., do którego wzięto mnie siłą z mojego mieszkania 8-go maja 1956 r., wielka część wybranych rękopisów została mi zwrócona, były one skradzione między 21 lutym a 22 marca 1956 r. gdy byłam w Oksfordzie z korektą pracy mego męża, ale druga część rękopisów nie została zauważona w innym pokoju, gdzie były przykryte prześcieradłami, które miały być zaniesione do pralni. Znikła ona między majem a czerwcem 1956 r. gdy mnie zabrano i uwięziono w klasztorze.

Gdy postanowiłam wrócić do Polski wzięłam ze sobą znaczną część zwróconych i wybranych rękopisów i listów. Przybyłam do Polski 19-go sierpnia 1957 r. do Gdańska-Wrzeszcza, i tam wszystkie rękopisy i listy zostały mi w Gdańsku w moim mieszkaniu skradzione.

Dr Alfred Tarski rozpuścił nieprawdziwe polityczne plotki o moim mężu, prof. dr Janie Łukasiewiczu między wśród naukowców, profesorów i sympatyków z wielu krajów.

Prof. C.J.Lewis z Uniwersytetu w Harvarda w USA popełnił w swoim podręczniku pomyłkę i przypisał niesłusznie Teitelmaumowi-Tarskiemu odkrycia mego męża systemów trzy i wielowartościowych logik. Lewis poprawił to w odbitce z Journal of Philosophy vol.XXX no 13 22-go czerwca 1933 r. ale nikt nie wie, że ta nota istnieje. Nie poprawił tego w swoim podręczniku i ta pomyłka krąży wśród młodych i starych naukowców na całym świecie.

Książka Tarskiego ukazała się w 1956 r. po śmierci mego męża i był w niej dopisek mego męża wyjaśniający, że Jan Łukasiewicz jest jedynym jej twórcą.

Mój mąż ostro protestował w Oksfordzie przeciw falsyfikacjom prof. J.Woodgera z Londynu, prof. Lewisa z Uniwersytetu Harvarda w USA i Witkensteina z Cambridge i żądał, by to poprawiono i powrócono do tekstu z oryginalnej niemieckiej pracy. Uwaga została włączona i dokonano poprawki.

Żałuję, że nie znam języka włoskiego i nie mogę przeczytać tej książki, którą pan mi przysłał. Pamiętam, że mój mąż miał w rękopisach dwie napisane książki, dotyczące wstępnych podręczników po angielsku i po polsku, gotowe do druku. Oba rękopisy zostały skradzione.

Napisał też eseje z filozofii oparte na matematyce i modalnej logice, 1800 stron w rękopisach i 200 w brudnopisach.

Mój mąż pracował nad liczbami nieskończonymi. Raz używał systemu modalnego a drugim razem używał innego systemu. Raz otrzymywał liczby nieskończone a drugim razem liczby skończone. Trzeba tam było tylko sprawdzeń. Pisał to w wieku nuklearnym, ale był chory w szpitalu i nie mógł dokończyć swojej pracy o liczbach nieskończonych.

Po przeczytaniu dopisku Woodgera i Tarskiego ma się wrażenie, że to jest jakaś brudna sztuczka. Czekali przez 5 lat na śmierć mego męża zanim książka Tarskiego pojawiła się. Jako następczyni, która była bardzo zainteresowana owym dopiskiem, nie otrzymałam książki Tarskiego. Chciałabym poprosić pana o potwierdzenie, że dostał pan ten list ode mnie z obiecanymi listami, które przesłałam.

W przyszłości proszę pisać do mnie po polsku albo po angielsku, ponieważ nie znam języka włoskiego.

Z wyrazami szacunku

Regina Łukasiewicz