Pora obiadowa w dniu Bożego Narodzenia, dziennik tv RBS, filii krajowego giganta Rede Globo jest tematycznie zsynchronizowany i przedstawiają niemieckie tradycje Pelznickel w miejscowości Guabiruba, 110 km od Florianópolis.

Jakieś potwory leśne gonią ku dzieciom rycząc prewencyjnie, by sprawdzić, czy dzieciątka są posłuszne rodzicom. Rodzice śmieją się i mówią, że to taka zabawa. Twarze dzieci wyrażają nieco odmienne przekonania. Najstraszniejszych masek i ryków nie zarejestrowano na blogu tego utrzymującego kulturę czyli tradycję towarzystwa, więc zerkając tu oraz tu proszę pamiętać, że to wersja złagodzona. Po odejściu od tv widzę w Sieci, że ta dzicz znana jest tu od lat. Jest jakieś bardzo podłe techniczne nagranie, filmowany przed trzema laty ekran tv; kilkanaście sekund chwyta płacz dzieci – i dużo więcej radość dorosłych.

W dzisiejszym reportażu widziałem jak chłopak może 10-letni nalewa wody do butelki potwora, by go udobruchać i mówi, że się wcale nie boi, a ręce mu się trzęsą i woda leje się na ziemię. Inny dzieciak, nieco młodszy, też twierdzi, że się nie boi tych figur, ale gdy jedna z nich zbliża sie, spieprza tak szybko jak potrafi. Gdy go pytają jak to jest, przecież mówił, że się nie bał, wyjaśnia, że nie boi się tych czerwonych świętych Mikołajów, ale tych czarnych boi się.

No właśnie, kolorystyczny akcent w kolorowej Brazylii.

W komentarzu do wpisu o Fritzu Müllerze telemach poczynił parę uwag o tych Niemcach z południa Brazylii. Zachęcam do przemyślenia ich nie po to, żeby przykopać potomkom Niemców mieszkającym w Guabirubie, bo sprawa jest tak oczywista, że nie ma o czym mówić i tylko trzeba czekać, aż ktoś światlejszy zażąda w sądzie zakazania tych sadystycznych ceremonii (niestety odbieranie praw rodzicielskich wydaje mi się mało prawdopodobne). Myślę, że jednak warto poświęcić parę chwilek rozmyślaniom na temat „Pelznickel a sprawa polska”.

W samych Stanach potomków Polaków ma być ponad 10 milionów. I wszelkie relacje wskazują, że na ogół mają się oni mentalnie tak do młodych Polaków z Kraju jak ci ludzie z Guabiruby do młodych Niemców z Niemiec. Więc te staroniemieckie tradycje, a pies je jebał. Może pomyślmy o tym czy i w naszej „kulturze” nie ma podobnych okropności.