W komentarzu wpiszę wyjaśnienie kto to napisał i gdzie ten tekst znalazłem. Przed zerknięciem tam życzę dobrej zabawy ze zgadywaniem kto i kiedy.

Istnieje od bardzo dawna klub, stowarzyszenie czy... Partia Zwyczajnych Polaków. Są to panowie i damy, którzy i które nie chcą nazywać się ani „narodowymi”, ani „postępowymi”, ani „społecznymi”, a już na żaden sposób „wszechpolakami”, pomimo, że ten tytuł zalatuje – kawiorem. Mianują się oni, jak powiedziano wyżej „zwyczajnymi Polakami” i pozwalają członkom swojego klubu wyznawać wszelkie poglądy pod następującymi warunkami:

1-mo. Żaden członek klubu nie ma prawa uważać za hultaja, infamisa albo zdrajcę swego kolegi za to, że wyznaje inne teorye społeczne, inne polityczne poglądy.

2-do. W czasie wiecu każdy ma prawo roztrząsać kwestye ze stanowiska własnych teoryi; inni muszą go cierpliwie, a nawet uprzejmie wysłuchać, a jego wnioski zwalczać dowodami rozumowymi, nigdy zaś wymysłami, pięścią, kijem, rewolwerem, a choćby sztyletem.

3-io. Każdy członek klubu w sposób uroczysty zobowiązuje się nie czynić nic takiego, publicznie ani prywatnie, co społeczeństwu albo jednostkom wyrządzić mogłoby szkodę. I na odwrót ma obowiązek czynić wszystko, co społeczeństwu i jednostkom może dać korzyści materyalne albo duchowe.

Taki jest duch ustaw klubu „zwyczajnych Polaków.”