Freeman Dyson stał się matematykiem mając 15 lat, gdy rozwiązywał ćwiczenia z zamówionego przez pocztę podręcznika równań różniczkowych. Nie miał jeszcze 20 lat gdy C.P.Snow (ten od „Dwóch kultur”, łącznik między środowiskami rządowymi i naukowymi w Zjednoczonym Królestwie w czasie WWII) przekonał go do podjęcia pracy w Dowództwie ataków bombowych. Pracował w dziale nazywanym Badania operacyjne; ta nazwa przeniosła się później na cały dział matematyki.

Pracował nad wcale nie abstrakcyjnymi kwestiami przeżywania lotników po locie z bombami nad Niemcy. Pięknym przykładem potrzeby myślenia była rekomendacja owego działu dotycząca wzmocnienia osłony samolotu. Analiza powracających samolotów nasuwała myśl, by wzmocnić części najbardziej ostrzelane i uszkodzone. Ale ludzie tam pracujący zasugerowali coś wręcz odwrotnego: osłaniać te części, które były nietknięte. Uważali, że brak samolotów wracających ze śladami ostrzału w owej części oznaczał właśnie, że tam trafione samoloty były tracone.

Nie pracował nad wyborem miejsc do bombardowania, ale odczuwał odpowiedzialność za całość rozwijanych tam badań.

Jego drugą żoną jest Niemka Imme, młodsza od niego o 13 lat. Mają czwórkę dzieci. I po podaniu tych informacji ma sens zacytowanie zakończenia rozdziału „Krucjata dziecięca” jego książki „Disturbing the Universe”.

Po trzydziestu latach ja, moja żona i czwórka naszych dzieci odwiedzaliśmy antybombowy schron w ogrodzie przy domu wujka mojej żony, we Wschodnich Niemczech. Zbudował solidny schron, z cegieł i ze stali. Dookoła można jeszcze było dojrzeć parę kraterów po bombach. Po trzydziestu latach dach schronu trzymał się solidnie a podłoga była sucha. Dom jest w miasteczku w pobliżu Berlina. W latach, gdy byłem w Dowództwie ataków bombowych, moja żona mieszkała w owym domu. Była jeszcze dzieckiem. Nocami gdy pojawiały się bombowce, chowała się w schronie. [...] Nieudolnie próbowaliśmy wyjaśnić to dzieciom.

– To znaczy, że mama była tutaj kiedy przyjaciele taty rzucali bomby na ogród?

Rzeczywiście, nie da się wyjaśnić rzeczy tego typu siedmioletnim dzieciom.