Przy rozmowie o „pierwszej kobiecie, która...” marzatela zapytała mnie o historię studentki wydalonej z brazylijskiego uniwersytetu za noszenie zbyt kusych szatek podając tę linkę.

Afera była tu sławna, tv dziesiątki razy powtarzała sceny nagrane na komórkę, gdzie widać wrzeszczących studentów i policję chroniącą dziewczynę przy wychodzeniu z uniwersytetu. Ale dla mnie historia nie trzymała się kupy, bo w tym kraju łatwiej być wygwizdany z powodu nadmiaru odzienia a nie dla jego braku. Napisałem wtedy:

Władze tej uczelni twierdzą, że prowokowała zachowaniami od dawna i nie została relegowana za ubranie a za zachowania.

Potrzebowałem tygodnia na przygotowanie się do dodania tu czegoś (mam nadzieję) sensownego – postanowiłem poprosić o pomoc wszystkie grupy studenckie, z którymi mam kontakt w tym semestrze. Chciałem tak informacji jak i interpretacji. Najbardziej zastanawiała mnie kwestia czy to, co zdarzyło się na Uniban mogłoby ich zdaniem zdarzyć się na UFSC, czyli na tutejszym uniwersytecie. Próbka statystyczna (ponad 130 zapytanych osób) nie jest tak mała a i wiarogodne informacje pojawiły się – i najbardziej rzuca mi się w oczy, że (jak zwykle) interpretacja polskiej gazety:

Nie spodziewała się, jak wielkie zamieszanie tym wywołała

jest skrajnie bzdurna.

W głupich sprawach wszyscy uczestnicy głupio wyglądają (może dlatego nie lubię żadnych masowych rozrywek), ale okazuje się, że władze uczelni mówiły prawdę. Oczywiście, relegowanie Geisy Arruda było błędem i przy pierwszym nacisku ministerstwa musieli wycofać się, ale...

Przyjaciółka jednej z moich studentek jest dziennikarką w São Paulo, która zbierała na ten temat materiały i relacjonowała, że dziewczę od długiego czasu odrywało na uczelni rolę kurewki, prowokując wykładowców i kolegów w czasie zajęć. Mówię o „roli”, bo w życiu prywatnym zachowywała się zupełnie normalnie i ubierała się w niewyróżniający się sposób. Wydaje się, że postanowiła skorzystać z modelu sugerowanego przed dwoma laty przez znaną aktorkę, która odgrywanej prostytutce nadała glamour i wyrafinowanie. Czyli Geisy postanowiła się wybić z tłumu.

Owszem, udało się jej to przedsięwzięcie, jest twarzą z okładki wczorajszego wydania tygodnika „Isto É” i ma rzekomo negocjować ujawnienie jeszcze szczegółowsze swego czaru dla „Playboy'a”.

Okładka jest wstępem do długiego artykułu o zacofaniu, męskiej dominacji i wielu innych modnych zwrotach. Wszystko to jest prawdą a nawet słuszną prawdą.

Niby nie jest tu źle, bo ponad 90% moich studentów uważa, że sprowokowanie tutaj (na UFSC) tłumu samców do wywrzaskiwania wulgaryzmów byłoby nieprawdopodobne, choć możliwe.

Jest spora różnica między poziomem kulturalnym darmowego i jednego z lepszych uniwersytetów, a molochem rozrzuconym po 13 miastach, mającym 60 tys. studentów (czwarty w kraju co do wielkości), stanowiącym jedną z najtańszych wśród prywatnych wyższych uczelni (koło 450 zł miesięcznie). I do tego jedną z najgorszych – w ocenie ministerstwa usytuowaną na 159 pozycji wśród ocenianych 175.

To jedna strona zjawiska. Jakie są inne? Ano moi studenci, co bardziej męscy, uważają za normalne, że prowokowani mężczyźni mogą ostro reagować. Nie powiedzą mi wprost w oczy, że obić dziewczynę też mogą, ale podejrzewam, że wiele dziwnych robaczków siedzi im w głowie. Nie pytałem ich czy dziewczyna ma prawo bić w ryło gościa, który zgrywa się na donżuana, ale i tu domyślam się ich odpowiedzi.

Jeszcze inna strona? Artykuł w „Isto É”, wyjątkowo ostry atak na złe obyczaje i zacofanie owego uniwersytetu, ile by nie miał racji, parę razy przypomina pozycje i powiązania polityczne właściciela owego pedagogicznego konglomeratu; to nie kwiatek do wąchania, skrajna prawica z lekko zabagnionymi koneksjami, ale wygląda to na początek artyleryjskiego ostrzału przed przyszłorocznymi wyborami do władz wykonawczych i do parlamentu. Jest tam olbrzymia doza demagogii, ale takiej niekosztownej, wszyscy się zgodzą i nikt nic nie zmieni we własnym zachowaniu.

Wygląda więc na to, że kariera dziewczyny startuje nie dzięki jej przyciężkiemu makijażowi i staraniom, by odbić się od tłumu konkurentek (ach, te tłumy pań zrzucających fatałaszki na dźwięk słowa Playboy), ale dlatego, że ustawiły się przeciw niej władze uczelni, ideologiczni wrogowie pisma. Ważny jest ten timing polityczny przy odgrywaniu roli bad girl.

A przy okazji pytania studentów o poza-wykładowe kwestie spytałem owe grupy czy wiedzą o podpisaniu przez Brazylię konkordatu. Pięć osób słyszało o tym.

Chciałem też wiedzieć czy postanowienie o nauczaniu religii w publicznych szkołach podstawowych zmieni obecną sytuację. W owych grupach w sumie 42 osoby uczyło się w szkołach publicznych i 40 miało tam naukę religii, zawsze prowadzoną przez „normalnych” nauczycieli. Czyli dano klerowi to, co i tak w praktyce jest. I bardzo bym się zdziwił gdyby w brazylijskiej szkole miał się pojawić do prowadzenia lekcji religii katolicki ksiądz. Ale Watykan słynie z cudów...