Ale historia - sprawiedliwa pani (choć tylko w porywach) - odwróciła się obojętnie od kogo?

@tichy: no niestety jeden z nich nie został jeszcze należycie zapomniany...

@s_m: najgorsze jest to, że cesarz był członkiem Institut National, w którym AvH miał
po przybyciu do Francji odczyt, ale nie pojawił się na nim. To znaczy, wtedy był jeszcze pierwszym konsulem dożywotnim, a nie cesarzem. Może właśnie oglądał zbiory pelargonii swojej żony?

telemachu, boję się, że to ta sama bakteria działa w Twoim i w moim klimacie, bo myślę też to czego nie powiem, bo zamiast o argumentach będzie mowa o prowokacjach. A najlepsze co o nim umiem powiedzieć, że dla turystyki po naszej krainie był lepszy niż polski hydraulik, bo dzięki niemu co się tych konnych i pieszych turystów nie przetoczyło przez nasze ziemie... A te nakradzione rzeczy z Egiptu to dopiero teraz niechętnie się oddaje.

Pamiętam, owszem. Przy okazji, nie zgadza się z moim smakiem obwieszczanie sie w stylu "czytajcie mnie, jestem cudowny", ale zapowiadanie się zwrotami "to ja, wasz wodolej" nieco mnie zaskakuje. Czy to nie jest aby mechaniczna inwersja?

Radosławie, nie rozumiem intencji Twojej niby żartobliwej, niby zaczepnej uwagi. Nie mówi się o moim blogu.

A skoro to poruszasz: nie ma ani tytanicznego ani wysiłku. Napotykam wiele ciekawych rzeczy i o sporej ilości ich chcę opowiadać ludziom - niektórych z nich już trochę znam, niektórych tylko wyobrażam sobie i myślę, że może być im to miłe czy interesujące. To tak jak osoba umiejąca śpiewać, śpiewa, bo lubi i myśli, że ktoś lubi słuchać.

Myślę, że to co widzę tu i tam jest ciekawe - i myślę, że w miarę często potrafię ciekawie o tym opowiedzieć. Nie biegam bo blogach ogłaszając: "wpadnijcie do mnie, bo u mnie jest fajnie", bo ocena należy do czytacza, nie do pisacza. Ale ani mi w głowie powiedzieć: "a, poleję sobie trochę wody", bo nie myślę tak. A gdybym tak myślał, ceniłbym swoje własne milczenie.

Oczywiście, jako że już spotkaliśmy się tutaj, poczyniłem rewizytę. Surowo brzmiąca nazwa bloga "Pręgierz rozumu" wywarła na mnie stosowne (choć nie wiem czy zamierzone przez Ciebie) wrażenie, pierwsze zdanie: " Filozoficzny życiorys Kanta dzieli się na trzy okresy: przedkrytyczny, krytyczny i pokrytyczny." przypomniało podział stref rażenia po ataku atomowym (pierwsza, druga,..., szósta), którym mnie raczono na Studium Wojskowym, a długość pierwszego tekstu (ponad 5300 charakterów, artykuł na dwie i pół strony) zasugerowała, że będzie to blog dostatecznie naukowy. No i nie wiem w czym rzecz, już na wejściu chcesz zrobić ostrą selekcję czytelników? Co drakainy, to jest autorką z dokonaniami i wielu latami studiów po studiach, więc nie ma nic dziwnego w tym, że jest "lepiej zorientowana" od wielu z nas.

Hmm, teraz lepiej rozumiem Twoje intencje - i choć bardzo cenię i popieram ogólne nastawienie, by bardzo cenić inteligencję czytelników, to przy mierzeniu wiedzy tego czytelnika mierzyłeś za wysoko. Nigdy nie słyszałem wyrażenia o "trybunale rozumu", może dlatego, że nie bardzo się interesowałem filozofią pokantowską. Ale w tym urok blogów, że może sprawisz, że się tym zainteresuję i pozostanę pełen wdzięczności, że mnie na tak ciekawe tereny zaprowadziłeś. Oczywiście może się też zdarzyć, że pozostanę temu obojętny, jak było to w przypadku blogów otwierających wrota do poezji japońskiej, haftów, tanga i wielu innych wspaniałych rzeczy. Ale sam rozumiesz, że jeśli człowiek ma zawód kierowcy rodzinnego i poza tym dorabia na życie pracą na uniwerku, to zostaje na resztę wszechświata mało czasu i brutalne wybory są nieuchronne. Więc jeśli okaże się, że nie uczynisz mnie czytelnikiem takich tekstów, nie będzie to mówiło czegoś o ich jakości, a tylko o moich możliwościach i wyborach.