Co było godnego uwagi w przedwczorajszej Paradzie Różnorodności? Może jej pełna normalność. Kiedyś robi się urodziny Florianópolis, zamykają trzy pasy jezdni Beira Mar i ludzie tam tańczą, kiedy indziej zbierają się protestanci i robią Marcha para Jesus przez kawałek miasta – a teraz geje i lesbijki zgłaszają w radzie miasta swoje obchody i robią zabawę. Na miejską aglomerację skupiającą ponad milion mieszkańców z paru połączonych municípios, 50 tys. bawiących się to sporo, nawet jeśli z innych miejsc dojechało kilkanaście tysięcy gości.

Zorganizowana była tu czwarty raz, przy dużym wkładzie pracy któregoś posła stanowego, od przedwyborczego okresu mówiącego, że jest gejem. Z uznaniem widziałem jego wywiad w lokalnej tv, nie dla jego wypowiedzi ale dlatego, że został zaproszony na rozmowę przez dziennikarza zazwyczaj ziejącego ogniem i gniewem na wszelkie nieprawości świata i dla wszelkich przewinień żądającego najchętniej kary śmierci a jak się nie da to przynajmniej chłosty. Rozmawiał z panem posłem grzecznie i rozsądnie, więc widać w jego pojęciach o publicznej moralności nie było niczego dziwnego w tym, że dzień przed Świętem Niepodległości i wojskowymi paradami miała być parada ludzi z odmienną opcją seksualną. Aha, odmienną od czego? Dla nich nie są odmienni od samych siebie, więc powinieniem mówić o mniejszości.

Paradę zaczęła orkiestra wojskowa odgrywając hymn narodowy. Ten sam, który wczoraj, 7 września był odegrany z okazji narodowego święta.

Zainteresowane stowarzyszenia oczywiście przesadzają pisząc, że było tam 100 tys. osób, ale nie ma stowarzyszeń z głębszym szacunkiem dla statystyk, wszystkie wyolbrzymiają siebie. Zresztą może by i było tyle gdyby pogoda była ładniejsza, ale trzeba mieć nie tylko chęć na zabawę ale i głębsze motywacje gdy zanosi się na deszcz a o zaparkowaniu samochodu w pobliżu nie ma mowy.