Fantastyczne. Dziękuję za wartościowy link. Co do fińskiego systemu nauczania, ma swoje plusy i minusy, ale na moje oko o wszystkim jednak decyduje odpowiednie finansowanie... "Finland emphasizes big time on research and development (around 4% of GDP), and have interlinked companies with the Universities to collaborate on new innovations.". My mamy zdaje się coś około 0,3 PKB, a samo PKB prawie dwa razy mniejsze od Finladnii przy siedem razy większej populacji. Dopóki to się nie zmieni, będziemy mogli tylko z fascynacją czytać "jak to robią inni" i "jak u nich jest fajnie" (myślę tu oczywiście o rozwiązaniu systemowym, bo co bardziej ambitne jednostki znajdą sposób aby sobie poradzić, tzn. same znają sobie odpowiednie fundusze). Pozdrawiam!

Tak szybko tylko uzupełnię - oczywiście 0,3% PKB. Zjadło mi % i wyszło na to, że na naukę idzie nam jedna trzecia produktu krajowego :) Pozdrawiam!

Melduję posłusznie, że link obejzrałem, w nim linki (nie wszytskie) też. W szczególności obejrzałem nagrodzony 19-min filmik w 3-cześciach na tematy edu.

Jedną kognitywną zagwozdkę z jednego linku zaraz ukradłem (kodowanie cyfr arabskich przez sprytne kreseczki), i natychmiast użyłem w boju.

Ów 19-min filmik wzbudził mieszane odczucia - w stylu "no, niby tak, ale jednak nie tak".

Ale, ale - wracając do pytań. Sa dwie teorie. Jedni głoszą, że nie ma głupich pytań, najwyżej głupie odpowiedzi. Inni - z drugiego skraja - że większość pytań to pytania głupie.

Niekoniecznie zaraz głupie (to śliczne określenie - to przeciez li tylko skrót myślowy), ale - na przykład - wypływające z lenistwa, niechlujstwa, prokrastynacji pytającego.

No, ja się podpisuję. Pytanie pytaniu nierówne. Autor serii odpowiedzi do pytań popełnia - świadomy lub nie - trick erystyczny, opatrując je wykrzyknikami. Przez to zrównuje je w jedno, jakby urawniwując pytania pod jeden strychulec.

Oczywiście, odpowiedź wykrzyczana kopmu w twarz jest co najmniej nieuprzejma. ALe już z kropką lub smajlem, posypana cukrem - czemu nie?

Uczeń lub student (w niektórych krajach nie ma rozróżnienia) pyta różnie, i z różnych powodów.

Nikt mnie nie przekona, że nie ma pytań pochodzących z najzwyklejszego śmierdzącego lenistwa, albo z arogancji.

Albo - że nie ma pytań taktycznych, pytań służacych upieczeniu jakiejś uczniowskiej czy studenckiej pieczeni, nie mającej nic a nic do czynienia z miłością wiedzy lub chęcią nauczenia się czegokolwiek.

ANUSZKA

No tak. Więc jeszcze jedna odpowiedź do listy:

Użyj googla!

@Anuszka: prawie zawsze zostaje to wieczną tajemnicą, ale lubię sobie wyobrażać, że jedna Pani Matka przeczytała, zrozumiała i mając podobny problem stanie po stronie córki. Szczególnie jeśli zajrzy też na Twoją stronę i znajdzie potwierdzenie tego, że "źli uczniowie" zostają pracownikami naukowymi znanych uczelni...

Mam wrażenie, że ludzie z nastawienie podobnym do tego, które przewija się tu często w komentarzach, popełniają pewien taktyczny błąd: raz powiedzą coś ważnego i mają nadzieję, że kto zechce i potrzebuje to odnajdzie te uwagi. A jednak to nie tak działa rzecz w edukacji. Bzdury są powtarzane codziennie - i codziennie trzeba się im sprzeciwiać, nawet jeśli już się o tym pisało tu i tam.

ANUSZKA

RTFM

O to chodzi w nauczaniu - to sprawić.

A jak (batem, przekupstwem, chytrością, zanudzaniem czy rozrywką) - kwestia techniczna.