Jakież to romantyczne, tak właśnie zachowuje się prawdziwy kawaler! Przy każdej okazji Joachim śle jej 17 czerwonych goździków. Szczęśliwa dziewczyna. No, prawdę mówiąc, mężatka, ale to nie takie ważne. Tym bardziej, że to nie pierwszy mąż, więc w zasadzie nie liczy się.

Czar wielkiego świata już wcześniej jej dotykał. Gdyby nie decyzja, by przerwać naturalny proces, dałaby syna księciu Galeazzo Ciano. A bez niej musiał wybrać inną drogę i został zięciem Mussoliniego. Ale znających się na pięknie mężczyzn zawsze było wielu w Starym Świecie i nie tylko uroczy Joachim von Ribbentrop tak ją cenił. Zjawił się ktoś jeszcze wartościowszy – i ani Joachim nie robił scen ani szef Joachima nie widział złym okiem tych powiązań z alkowy.

W zasadzie chodziło o wzmocnienie, a nie o stworzenie pro-niemieckich sympatii. Edward VIII w rodzinnym domu mówił po niemiecku, a dynastię Windsor (od zamku, a nie zamek od dynastii) stworzył nieco wcześniej tatuś, który był z linii Sachsen-Coburg und Gotha. I po zajęciu Nadrenii Hitler omal nie popłakał się z radości słysząc, że ten nowy angielski król zapowiedział swojemu premierowi: „jeśli wypowiecie Niemcom wojnę, to ja abdykuję!” No, ale co dwie głowy (w sieci) to nie jedna i wielkie były nadzieje na anglo-niemiecki Traktat Tysiącletniej Przyjaźni... Niestety, Anglicy nie mieli dostatecznej miłości do monarchy i sobie tego króla abdykowali.

A choć archiwa są już od lat otwarte, a długi film o królu-zdrajcy poszedł w Channel 4 już w 1995, do dziś ludzie czytają wzruszające historie o królu, co miłość nad królowanie przedłożył.

Chociaż... czy otwarte są wszystkie archiwa? Są sugestie, że rząd brytyjski uznał, iż jeden zdrajca u samego szczytu to maksymalna doza, którą wierny lud mógł znieść bez wzburzenia.