Choć nie brak ludzi wątpiących w różne zdarzenia opisane w Biblii, a postać Noego oraz jego akcja zachowania gatunków nie jest jednomyślnie przyjmowana przez współczesną naukę, nikt nie ma wątpliwości, że potop był dobrze zaświadczonym historycznie zjawiskiem. Równie oczywistym jest popotopowy długi okres ogólnej szczęśliwości, z pełną nieobecnością chorób uprzednio zadręczających ludzkość.

Zagadkowe zjawisko zostało ostatnio wyjaśnione dzięki pracom paryskiego Instytutu Homeopatii. Otóż substancje lecznicze znane w owych czasach w kontakcie z wodą zostały doszczętnie rozpuszczone w tak małym stężeniu, że działanie potężnych niskich koncentratów było w istocie cudownym lekarstwem. Wystarczało, by chory zanurzył część ciała w wodzie i proces ozdrowienia zaczynał się natychmiast.

W późniejszych czasach zostały wyhodowane nowe szczepy bakterii, a także w kolejnych pokoleniach zatracała się odporność na dawne choroby. Zgodną opinią omawiających zjawisko homeopatów, ratunkiem dla naszej schorzałej cywilizacji jest nowy potop, oczywiście pod warunkiem, że zalewające Ziemię wody wymieszają dostatecznie źródłowe leki homeopatyczne, by mieć solidną pewność, że otrzymane koncentraty będą dostatecznie słabe, to znaczy silne.