I znowu jestem przy temacie, od którego 30 miesięcy temu zaczynałem blog: patyna. Czyścić czy szanować?

Dokładniej: chodzi o ten prehistoryczny styl ilustracji „Alicji w Krainie Czarów”. Był jaki był, ale wielu pokoleniom skojarzył się na dobre z postacią i z całą atmosferą wyjątkowej bajki – niebajki. Ich naiwność oddalała sugestie o zawoalowanej niestosowności, o podtekstach erotycznych czy czymś podobnym. Alicja na rysunkach miała sex-appeal bawełnianych pończoch.

To typowa ilustracja z mojego ulubionego wydania, „The Annotated Alice” ze wstępem i z komentarzami Martina Gardnera. No więc takiej Alicji wkrótce nie będzie. Komiks, do którego ma prawa jakieś wydawnictwo ze Stanów, będzie rysowny przez Brazylijkę japońskiego pochodzenia nazywającą się Erica Awano. Jest specjalistką sztuki mangá – powtarzam tu jak papuga za gazetą, bo nie wiem co to za sztuka i czemu sztuka i nie jestem pewien czy chciałbym wiedzieć. Widziałem, owszem, rysunki, wzruszające. Prawie wszystkie kolory z centrów handlowych i cała zresztą ich poetyka. No, postęp, nie da się ukryć. Ani ukryć, ani uniknąć, bo są klienci. A są klienci, bo od kołyski do tej sztuki Tom i Jerry ich przygotowywali.

Tak samo było zresztą przed stu laty, był obowiązkowy styl. Tylko Tom i Jerry mieli inne imiona. To tak na wszelki wypadek, żeby nie usłyszeć, że się sprzeciwiam postępowi. Niech żyje komiks. Nasi górą. Chcę powiedzieć: nasi Japończycy.