Przez dwie zacofane marudy wywaliłeś takiego fajnego gadżeta? Jak się komuś nie podobało, to mógł nałożyć czapkę niewidkę, wystarczy wyłączyć javascript i ewentualnie obrazki. Blox ma znacznie gorszą pułapkę, bez ostrzeżenia ujawnia IP jeśli nie komentuje się z konta w bloksie.

Na swoim blogu na blogspocie nie śledzę wejść (bo i po co), mam za to Google Analytics na S24 i 100 zabobonach. Dane ciekawe lecz niezbyt budujące, połowa wejść z Googla na blog na S24 dotyczy pangi, a jeden link z forum zdrowie.onet.pl do zabobonów generuje 300 wejść. Polacy to paranoicy i hipochondrycy - ale to przecież wiem bez Google Analytics.

Jakie znowu samobojstwa. No bez przesadyzmu?????
Panie Andsol, nie powiecie mi, ze jestescie tacy wrazliwi na krytyke????

Być może jestem "zacofaną marudą" ((c) kwik), ale chyba bardziej "zacofaną" niż "marudą", bo pisałem, że, owszem, rażą mnie takie gadżety i nawet zastanawiałem się, czy o tym nie blogonotnąć, ale zamiast tego grzecznie zainstalowałem sobie w przeglądarce stosowny stuff, który takie gadżety (wraz z reklamami itp.) wycina w pień. I wzmianka ta padła dośc dawno, więc nie poczuwam się ;) do bezpośredniego sprawstwa.

Ale pytacie o argumenty. Są trzy: fundamentalny, estetyczny i ergonomiczny. Fundamentalny polega na tym, że kod współczesnych stron WWW jest dosłownie naszpikowany rozmaitymi śledzącymi wstawkami, które gromadzą raczej informacje o osobach ("oglądaczach"), niż slużą porządkowaniu Internetowego Oceanu Śmieci w celu zlokalizowania Wysp Interesującej Treści. Nie będę tu wyliczał wszystkich możliwych nadużyć, jakie mogą się pojawić w związku z analizą takich gromadzonych danych (okienko na komentarz jest za małe). Szczególnie groźne wydają mi się "śledzące wstawki" pracujące na rzecz gigantów (typu Google Analitycs), bo jestem antytotalitarnie i antyinwigilacyjnie po prostu uczulony na scentralizowane formy węszenia.

Ja na swoim blogu także mam włączony "łapacz URL" i z nie-do-końca zdrową fascynacją oglądam sobie, kto też, skąd i co ogląda. Z analizy tych mikrośladów powziąłem przy tym okruchy wiedzy o rzeczach, któreych ujawnienia niekoniecznie chcieliby moi czytelnicy, np. wiem o pewnych osobach, gdzie pracują. Streszcza mi się więc ten argument fundamentalny następująco: jeśli dowiedziałeś się przypadkiem (jako side-effect mechanizmów sieciowych) o jakichś prywatnych sprawach swoich czytelników, to przynajmniej zachowaj dyskrecję. Gadżet pokazujący "skąd" ujawnia również przy okazji "że" (że ktoś stąd-a-stąd zaglądał wtedy-a-wtedy tu-a-tu). Być może ten ktoś nie życzy sobie ujawnienia takiej informacji, z dowolnych powodów. Jestem więc przeciw takim upubliczniającym i niedyskretnym gadżetom.

Argument estetyczny jest subiektywny. Niektórzy sądzą, że im więcej "kolorowych gazów-dymów" na stronie WWW, tym lepiej. Ja sądzę odwrotnie, dla mnie to szum informacyjno-wizualny, odwracający uwagę od tego, co chce zaprezentować autor publikacji.

Argument ergonomiczny dotyczy kosztów. Te wstawki gadżetowe nie tylko ważą swoje, powodując, że czas ściągania stron rośnie. To jeszcze pół biedy. Cała bieda związana jest z faktem, że zamiast łączyć się z jednym serwerem (tym, ktory przechowuje właściwą treść strony), łączymy się -- zazwyczaj nieświadomi tego -- z dziesiątkami innych serwerów "węszących". Zbadalem kiedyś, jakie jest opóźnienie związane z wystąpieniem w kodzie strony google analitycs. To nie są milisekundy, to są całe sekundy, a niekiedy gorzej.

Więc nie tylko snifferstwo niedyskretne, brzydkie i rozpraszające, ale jeszcze -- kosztowne.

Od razu wyrzucać dzisiaj chorągiewki tak z samego rana? Ja wiem, pan prezydent postanowił w tej sprawie przedsięwziąć akcję SMS-ową, ale nie spodziewałem się, że będzie ona aż tak skuteczna. I że będzie mała tak szeroki zasięg.

VIerablu, to są dane providera, nie użytkownika :)

@ nameste - no właśnie, zabawa jest niewinna dopóki niewinny jest jej organizator. Ludzie przychodzą na twojego bloga jak goście, poczytać i pogadać, więc nie wypada ich ukradkiem legitymować ani dawać takiej możliwości dowolnej firmie.

Google Analytics przynajmniej wiem czyje jest. Liczę na to, że nikt ich nie wykupi, a każda afera będzie dostatecznie nagłośniona. Ale nic więcej na obronę GA nie mam i masz rację w sprawie. Gugle już wiedzą o mnie więcej niż ja sam, najlepiej gdyby nic nie wiedzieli o ludziach wchodzących na mój blog i zostawiających tam komentarze. No ale tego się nie da zrobić gdy się ma blog na blogspocie :)

Ja (tichy) jako 5-grid. Mój wybór? Poniekąd, ale miałem gorsze propozycje. Co do "łapacza urli", nie mam nic przeciwko, gdy właściciel bloga sobie łapie, albo robi swe prywatne CSI. Mam przeciwko wyświetlaniu dla wszystkich. Co mam? Właściwie, nie wiem. Dlaczego jemy z dumą publicznie, natomiast załatwiamy sie za zamkniętymi drzwiami - pytanie godne Bunuela... Może dlatego, że wstępując, bądź w dodatku komentując, wchodzę w relację z mojego wyboru, czy to z Autorem, czy to zi Komentatorami. Nie życze sobie wchodzić w relację z nikim innym.

Co do kart sklepowych... w niektórych sieciach, by dostać coś za normalną cenę, trzeba udawać, że się wierzy, że to specjalnie dla wybranego klienta. Nie znoszę, ale udaję. Takze punktów, kuponów, "kółek" zakupowych czy telefonicznych, wszystkiego co mi zawraca głowę., jakbym nie miał jej zawracanej przez normalne koleje rzeczy.

Wracając do bycia złapanym... czasem kusi, by się ujawnić. Choćby po to, by móc wzmocnić swe argumenta - "jest tak, bo jestem kimś, więc muszę wiedzieć lepiej". Kusi, ale jakoś hadko.

@babilas:

A ja (na podstawie pobieżnych i wyrywkowych lektur) mam parę cetnarów sympatii więcej do Jadczyka, niż np. do starego, niechlujnego i nadętego tetryka Eine, który móglby robić u madame Tussaud za figurę agresywnej, uczonej głupoty. Jadczyk (warto zwrócić na to uwagę) bardzo uważa i nie przekracza pewnej linii (w kwestiach tzw. kontrowersyjnych), wycofując się w sceptycki ogólnik itp.; ma nadto sporo autoironii. Słowem, w poszukiwaniu dobrego przykładu na upadek lepiej sięgnąć po np. Jacynę-Onyszkiewicza z jego strzelistą bzdurą.

@Tichy, o ujawnianiu się. Mam właśnie przypadek, w którym szczera jest ochota powiedzieć: gołubczik moj, a może by posłuchać zamiast gadać?, ale wiem jak wielu jest ludzi, co by nawet kurwy uczyli kopulować, więc co ja się będę stresował.

W Sieci widzę wszelkie formy jawności i niejawności, od słoniowatego nadęcia do pełnego zaniku indywidualności i myślę, że dobrze, że nie ma ogólnoświatowych norm. I niech będzie zapomniane jakiemuś dobremu człowiekowi bzdurzenie o internetowych szujach. Mało widział, to się wystraszył niewidzialnego.

Najbardziej fascynuje mnie przypadek autora świetnych artykułów tu stojących. Wielu się zastanawiało kim jest Kelvin S. Brown. Ja też, dojechałem tylko do skojarzenia go z Oregonem i tyle tego dobrego. Człowiek chce być tekstami, argumentami, nie pozycją. I jest.

A jeśli ktoś potrzebuje przypominać kim jest i dokumentować co osiągnął... Gdy stawaliśmy z Gabem w kolejce po ser żółty i wyglądało, że dopiero nocą z niej wyjdziemy (z serem lub na serze, tego nigdy się nie wiedziało), pocieszaliśmy się porzekadłem "a co to jest kolejka w porównaniu z nieskończonością". I nadal tak myślę.

Mój własny przypadek? Gdybym założył kompletną kurtynę, musiałbym na 100% odłączyć się od moich sieciowych pisanek sprzed 10 lat i z Makutryny, gdzie pisało się w zasadzie "dla swoich i sensownych" i nie było przyczyn, by chować tożsamość. Więc kto zechce, w parę klików wie o mnie nawet więcej niż ja sam pamiętam, ale mało komu się chce i nie ma sprawy. Czyli zazwyczaj nic nie przeszkadza nowemu czytelnikowi wchodzić z kompletem praw rozmówcy - i niemiłe tego konsekwencje są tak rzadkie i nieistotne, że nie zrównają się z miłymi i niekrępowanymi niczym wizytami.