Kierowany czyimiś linkami oglądnąłem niedawno filmik grupy „hafciarka” o wrocławiance mającej blisko 80 lat, która oddaje swój czas i wysiłek protestując przeciw finansowaniu KK z publicznych pieniędzy. Odkryła (fakt w istocie nie reklamowany przez zainteresowane strony), że 1,04% z podatków jest przeznaczanych na KK i wystąpiła do sądu domagając się, by jej parcela podatków, które szacuje na 10 tys. zł, została jej zwrócona. Jej protesty na dworcu wrocławskim doczekały się tak energicznej akcji policji, że zainteresowani sprawą ludzie sfilmowali parę jej działań i przedstawili w Sieci rozmowy z nią i ankietę publiczną na ów temat.

Linkę do filmu miałem przez parę dni w ostatnim pólku blogrollu a także podesłałem ją Wackowi Timoszykowi z żartobliwym komentarzem „przy okazji przypomnisz sobie nasz Dworzec Główny”. Wkrótce miałem miłą niespodziankę, bo Wacek odpowiedział całkiem poważnie i ciekawie. Spytałem go czy zgodzi się na przedłożenie jego uwag odwiedzającym mój blog osobom. Nie ma zaskoczenia w otrzymaniu jego zgody – i po wycięciu paru zdań nie mających ścisłego związku z tym tematem wstawiam jego komentarz tutaj.

[...] jestem przeciwny demonstrowaniu swoich poglądów w miejscach do tego nie przeznaczonych, łącznie z różnymi demonstracjami w centrach miast, blokującymi ruch uliczny na godziny i kończącymi się zadymami. Dotyczy to także protestu jednej osoby, niezależnie od tego jakie myśli chce mi ta osoba przekazać.

Przekazywaniu myśli służą obecnie inne narzędzia, a jeśli już ktoś kocha pokazywanie także siebie, to należało by wydzielić do tego specjalne miejsca ze specjalnym regulaminem i jakimś stójkowym do pilnowania porządku.

O tym czy i w jakim stopniu finansować działalność KK i związków wyznaniowych ze środków publicznych powinno się decydować w referendach. Wyciąganie akurat finansowania KK z pominięciem dyskusji nad samą zasadą wydawania pieniędzy przez polityków bez pytania o zgodę wyborców jest też formą manipulacji. Dlaczego kontestować wydatki na KK, a nie kontestować wydatków na wojnę w Iraku czy Afganistanie?

Wybór starej kobiety na protestujący obiekt jest także ulubioną formą manipulacji. Gdyby protestującym był przystojny osiłek, efektu by nie było, albo byłby zupełnie inny.

Nagrywając taki film, rzekomo dla myślących, należy prostować dyrdymały, które opowiada budząca litość kontestatorka. Na przykład oświadcza, że „w Unii Europejskiej” datki na Kościół płaci się tylko dobrowolnie. Bardzo wątpię, by prowadziła ona w tym kierunku jakieś badania, a o podatku na kościoły w Niemczech słyszał chyba każdy. Na przykład dość niedawno odbudowano w Dreznie wielką katedrę za kilka miliardów euro.

W sumie nie lubię nawiedzonych artykułów, filmów, czy czegokolwiek podobnego. Należy przynajmniej udawać bezstronność i przekazywać poglądy obu stron, a odbiorca niechaj sam wyciąga wnioski.

Nie wierzę w żadną religię i staram się być maksymalnie racjonalny, ale przyznaję, że bycie religijnym ma swoje zalety i to znaczne, szczególnie w sytuacjach trudnych. Ostatecznie każda społeczność ma jakąś religię i przyczyną jest nie tylko to, że kapłani dobrze na tym wychodzą. Taki pogląd razi nieuwzględnianiem wielu badań, także ostatnio nad badań nad mózgiem.

Z antyreligijnością jest często tak jak kiedyś z antykomunizmem. Byłem antykomunistą, bo widziałem, że był to system skrajnie nieudolny, poza zdolnoscią do mobilizowania spoleczeństwa w stanie wojny. Dlatego też kiedyś nazywał się komunizmem wojennym. Jednakże bardzo często okazywało się, że deklarujący antykomunizm rozmówca stał się antykomunistą, bo zadarł z będącym członkiem PZPR swoim szefem.

Bardzo wielu wrogów KK wcale nie grzeszy specjalnym racjonalizmem, czesto wierzą w różnego rodzaju gusła. Albo nie otrzymali oni rozgrzeszenia, zwykle z powodów damsko-męskich. Stąd takie emocjonalne zaangażowanie w zwalczanie KK.

Nigdy w życiu nie starałem się nikogo nawrócić na mój brak wiary, bo dla wielu ta wiara jest jedyną pociechą. Dlaczego mam komuś ją odbierać? W imię czego?

Gdzieś w wieku 12 lat zdałem sobie sprawę z faktu, że katolicy stanowią tylko ułamek ludzkości, a więc jest mało prawdopodobne, że właśnie oni mają rację, a zapewne racji nie ma nikt.

W PRL uważałem popieranie KK za formę walki z systemem totalitarnym. Dopóki KK był niezależny, system nie był całkowicie totalitarny. Teraz KK traci w Polsce na znaczeniu z wielu względów. Racjonalizm na moją modłę odgrywa tutaj chyba niewielką rolę, ale mogę się mylić. [...]

Dużo bardziej mnie emocjonują rzeczywiste odpowiedzi na te pytania, na które religie dają tak łatwe odpowiedzi.