Wczoraj nie byłem na uniwersytecie, bo był w instytucjach federalnych „ponto facultativo” czyli dzień, o którym decydują: pracować czy nie. Decydują, że nie. Takie coś spina święto ze świętem. Tu poprzedzającym świętem była niedziela, a nadchodzącym – Tiradentes czyli Wyrwiząb czyli dentysta.

Dziś nie idę na uniwersytet, bo jest święto narodowe, bo Joaquim José da Silva Xavier został 217 lat temu powieszony i pokrojony na kawałki i dlatego czcimy jego pamięć. On właśnie był dentystą.

Ponadto był zdrajcą Korony Portugalskiej i śniły mu się jakieś projekty jak w innej Ameryce, żeby mieć niepodległość i niezależny uniwersytet oraz manufaktury – ale miał umiar w pomysłach i nie śnił o uwolnieniu niewolników. A został stracony i pokrojony nie dla swej wagi politycznej ale, wręcz odwrotnie, bo był najskromniejszego pochodzenia i najniższego patentu wojskowego w grupie zdrajców czyli konspiratorów, a także jedynym tam, co nie należał do masonerii.

Najokrutniej go potraktowano przed wykonaniem wyroku. Nie chodzi mi o trzy lata więzienia i dochodzeń (w ciągu których głównie zaprzeczał oskarżeniom) ale o osiemnastogodzinne (zapis cyfrowy: 18) odczytywanie wyroku. Naprawdę, mogli mu przynajmniej tego oszczędzić.

Jak widzisz, nie tylko polska historia jest pełna dziwnych i źle opowiedzianych historii.