– Dobry wieczór. Dostałem ten numer telefonu w pet shop „Zwierzaczek”.

– Wiem, znam go. Czy w sprawie piesków?

– No właśnie, powiedzieli mi, że pani prowadzi „Dom czworonoga”.

– Można powiedzieć, że prowadzę, mam parę piesków. A co, pan chce dostać psa?

– Wręcz odwrotnie, muszę się rozstać z psem i szukam kogoś kto by go przyjął.

– Pan ma psa?!

– No właśnie.

– I chce go pan porzucić?!!

– Nie, proszę pani. Nie chcę go porzucić. Chcę znaleźć dla niego dom, bo przeprowadzam się i w nowym miejscu...

– Przecież pan nie może tego zrobić!

– Słucham?

– Proszę pana, ile lat ma pański pies?

– Pięć lat.

– Duży zły pies?

– Nie, mały dobry pies.

– I zamierza go pan porzucić?

– Na to wychodzi. Wcale to mnie nie cieszy...

– Proszę pana, jeśli powiedzieli panu, że w mieszkaniu nie można mieć psa, powinien pan pójść do sądu, on muszą zgodzić się na pieska w domu.

– Nie przeprowadzam się do mieszkania...

– No widzi pan!

– Ja widzę a pani nie widzi i pani wie lepiej ode mnie. To może wyjaśnimy sobie ten drobiazg. Ten „Dom czworonoga”...

– Proszę pana, ja trzymam psy porzucone na ulicy i szukam dla nich nowych właścicieli. A jeśli pan ma gdzie mieszkać... Przecież nawet ludzie mieszkający pod mostem nie porzucają swoich psów!

– A gdzie pani mieszka, gdzie są te pani pieski?

– Na ulicy Marszałka Peixoto, a bo co?

– Zaraz pani wyjaśnię. Ja nie mogę wziąć ze sobą pieska...

– Pan może!!

– Proszę mi pozwolić skończyć. Nie mogę wziąć ze sobą pieska, bo w przyszłym tygodniu będę musiał stawić się do aresztu...

– O Boże! Co pan zrobił?

– Nie, jeszcze nie zrobiłem, ale zrobię i będę musiał za to zapłacić.

– Nie rozumiem, co pan chce przez to powiedzieć?

– Proszę pani, zamierzam zamordować jedną okropną osobę i pójdę za to do więzienia. Jaka ulica, mówiła pani, Peixoto?

– Ach! – rozmówczyni łupnęła słuchawką.

Pakowanie jeszcze nie zakończone, więc mordowanie tej miłej pani zostawię na później. W dodatku przedtem muszę przejechać się prawie 200 km na południe, bo tam mieszka bratanek żony, który zgodził się dołączyć psa do swoich innych pięćdziesięciu zwierzaków. Tyle dobrego w tym, że Bilu będzie miał tam starych znajomych. Nie wiem tylko jak mu wyjaśnić, że nie będzie mu wolno uganiać się za kurczakami.