Zabawnie brzmiące „im gorzej tym lepiej” najczęściej interpretują jako hasło takich, którzy w smutku i rozpaczy innych widzą swoje osobiste szanse, bo jawią się jako zbawiciele i mają cudowne rozwiązania na problemy innych. Zjawisko nierzadko spotykane, bo im niższa kultura społeczna tym częściej taka fraza opisuje sposób myślenia opozycji politycznej.

Ale nigdy przedtem nie spotkałem się z rozumowaniem w stylu „im lepiej tym gorzej”. Gdy ujrzałem to w artykule z Washington Post postanowiłem zostawić to na kiedyś, bo szybkie reagowanie na głupoty bywa także głupie. No i minęły dwa tygodnie, ale nadal trudno mi spokojnie mówić o tym, więc cichutko tylko zaproponuję: kto silny, niech przebrnie przez to, bo to bardzo ciekawa szkoła myślenia.

Wszyscy wiedzą, że źle było, gdy ropa naftowa była droga, no bo koszt jej wchodzi we wszystkie produkty, które trzeba przewozić. Nawet jeśli wehikuł nie używa ropy i koszt jego użytku nie powinien być z ropą powiązany, to cena jakimś cudem jest. Jedzenie czereśni przy drzewie pod Poznaniem nie zależy od ceny baryłki ropy w Wenezueli – i tu w zasadzie kończą się dobre wiadomości.

Na początku artykułu zauważa jego autor, że ceny ropy na świecie bardzo spadły i to jest dobre dla konsumenta czyli osoby kupującej benzynę. I z tego powodu jest bardzo źle na świecie i będzie dużo zamieszania, bo to jest bardzo złe, bo różne państwa liczyły na dochody (podatki, nieprawdaż? Bo co w ropie jest oprócz podatków?) i miały różne plany, oczywiście dla ogólnego dobra, a teraz gówno, bardzo przepraszam, a teraz nic z tego nie będzie, bo pie... nie, muszę się opanować: bo niestety ropa potaniała.

Więc rozumiem, że powinienem utulić pogrążonego w smutku Chaveza i Putina i ich kolegów z postępowych krajów typu Kuwejt i Arabia Saudyjska. I tych panów zatrudnionych przez Siedem Sióstr, bo teraz protesty w sprawie ochrony środowiska wygrywają walkowerem, bo jak ropa jest tania to nie opłaca się robić nowych dziur w ziemi.

Tak wygląda wizja dziennikarza z wpływowego pisma ze Stanów (nie wiem czy z ropy ona wypływa i czy pływa w kaszce mannie rozpuszczonej w idiotycznych teoriach ekonomicznych, ale że wpływa to wpływa): świat się składa z jakichś chromolonych konsumentów, którzy powinni płacić dużo więcej ale tym razem im się udało tego uniknąć – oraz z poważnych i godnych szacunku rządów, które mają wartościowe plany zmiany świata (pokój w Czeczenii natychmiast mi przychodzi do głowy, żeby nie mówić o boliwariańskim socjalizmie dla ludu go potrzebującego). I szkoda, że nie da się tych konsumentów wziąć za mordę. Ech, jakie to były piękne czasy gdy było niewolnictwo...