Kwiku, przez tych parę tygodni wydawało mi się, że Twoim zdaniem zaciekłość obu walczących stron na Bliskim Wschodzie nie powinna mieć miejsca w cywilizowanym świecie. Czyżbyś w międzyczasie zmienił zdanie i uznał, że furia izraelskiego ataku w Gazie powinna determinować nastawienia szwedzkiej policji widzącej agresywne akty Arabów w Szwecji? Jeśli tak, to jak rozumiesz cel przyznawania zezwoleń na pokojowe demonstracje w owym kraju?

Czy Twoja obiektywność lub subiektywność względem wydarzeń w Gazie rzutuje także na Twój ogląd głosowania nad konstytucją w Boliwii czy chodzi tylko o rozszerzenie Twych odczuć na zjawiska wiążące się ze słowami Żyd, żydowski?

I mam nadzieję, że nie zaczniemy tu rozmowy o Izraelu, o jego prawach i bezprawiach, bo to nie jest właściwe miejsce i świadomy tego nigdy nie zaproponowałem na ten temat u mnie dyskusji. Poprosiłem Joannę na przyzwolenie o umiejszczenie relacji dotyczącej zupełnie innego kraju. Kraj: Szwecja, temat: postawa szwedzkiej policji.

Strach ich oblecial. To w gruncie rzeczy smutne, ze rzady i policja panstw europejskich daja sie zastraszyc zwyklym huliganom - byle by mieli wyglad arabow i krzyczeli "zydzi do gazu".

Moim zdaniem nie powinni sie cacakac. Niewazne jaka narodowosc i jakie hasla - jesli zaczyna sie rozroba, jesli atakuje sie innych i niszczy mienie, powinni byc sprawcy zamknieci do pierdla i postawieni przed sadem. Koniec, kropka. Gdziez sie podziala oslawiona rownosc wobez prawa?

"Gdybym bym szwedzkim policjantem, na pewno nie rzuciłbym się ochoczo do pałowania Arabów"

Hmmm... A mieli tylko taką opcję? Tak to się zachowywało ZOMO, a nie profesjonalna policja. Jako stała uczestniczka manif wiem, że ataki np. łysych młodzieńców nie kończą się ich pałowaniem, tylko (przede wszystkim) odizolowaniem grupy rozrabiających od grupy legalnie manifestujących.

Historia o szwedzkich żołnierzach jest wyłącznie po to, żeby dopuścić myśl, że szwedzcy policjanci proszący proizraelskich demonstrantów o przerwanie demonstracji też zachowali się rozsądnie i profesjonalnie. Nic nikomu się nie stało, nie było rannych - czy to niedobrze?

Jakie mieli opcje tego nie wiemy. Wiemy tylko, że kontrdemonstrantów było więcej. W takiej sytuacji należy chyba chronić słabszą demonstrację, a nie zajmować się rozpędzaniem większej. Nie wiem, nie znam się, ale rozsądek tak mi podpowiada. Relacja jest niewątpliwie stronnicza, tzn. przedstawia punkt widzenia jednej strony. Oceniając zachowanie się policji na takiej podstawie można jedynie zrobić z siebie idiotę.

Dziś należałoby się raczej za Izrael wstydzić niż brać udział w proizraelskiej demonstracji. To miałem na myśli.

Człowiek nie staje się lepszym od drugiego przez to, że gdzieś go naturalizowali. Ani przez to, że jego pobyt jest legalny. Dziwny argument. Ale zgadzam się, że ci, co rzucali szklanymi butelkami powinni być ukarani.

Rzecz jasna oceniłem stronniczo, ale chyba nie bardziej zdumiewająco stronniczo niż Ty, oburzając się na zapas, że nikt nie dostrzeże niedoli proizraelskich demonstrantów. Można oczywiście dzielić włos na czworo. Ale wcześniej tysiące protestowały przeciw bombardowaniu Gazy, więc wynik demonstracji proizraelskiej był łatwy do przewidzenia. Izrael dopuścił się zbrodni wojennych w Gazie, nie bombarduje się szpitali, nie używa się bomb fosforowych w mieście. Naoglądałem się w tv zabitych i okaleczonych dzieci więc reaguję emocjonalnie. Uważam, że jest to reakcja normalna i właściwa.

Kwiku, oddaj mi tę przysługę, nie przypisuj mi uczuć o których nic nie mówiłem. Stwierdzenie, że wybór pozycji przez dziennikarzy objawia się często przemilczeniem zdarzeń jest rzeczowym stwierdzeniem. I proszę też, nie ironizuj mówiąc o pro-izraelskich demonstrantach tylko dlatego, że nikt z nich nie został ranny czy nie zginął. Nawet nie zapytałeś jakie były głoszone przez nich hasła, ale już miałeś gotowe nastawienie uczuciowe, któremu dolepiałeś fakty z innego kraju.

Takie ironie były by sensowne gdybym pisał o konflikcie na Bliskim Wschodzie. Wtedy, w istocie, waga cierpnień ludności, która ponosi nieprzewidziane przez nią konsekwencje poparcia dla swoich wojowników, nie przyzwalała by na martwienie się w tym samym tekście zamknięciem gęb grupie odżywionych, ubranych i mających pracę demonstrantów ze Szwecji. Ale wpis Joanny, ani ten, ani poprzedni, ani moje inne teksty dotyczące różnych nacji i ich losów, nie komentują tej, tamtej czy owej wojny z Bliskiego Wschodu. I żadne moralne, psychologiczne czy uczuciowe naciski nie przymuszą mnie do pisania i dyskutowania o tym, o czym nie zamierzam dyskutować.

Czemu? Bo nie posiadam dostatecznego opanowania szczegółów tej piekielnie skomplikowanej historii rozciągniętej na setki lat aliansów i nienawiści, morderstw masowych i koncepcji politycznych zaangażowanych stron, bym wdawał się na podstawie niepełnej wiedzy i ułomkowych przemyśleń w sam środek dyskusji gdzie wiele jest huku i mało myśli. (Przy okazji, czytałeś cokolwiek sensownego mówiącego co niby Izrael powinien robić gdy otrzymuje ostrzał rakietowy z Gazy? Oprócz cichego umierania, żydowskiej specjalności od setek lat).

Moje opinie dość starannie zatrzymuję dla siebie i jeśli ktoś myśli, że wyraźnie faworyzuję jedną ze stron, dowodzi jedynie, że nie umie czytać i wyczytuje w tekstach to, co chce, a nie to, co tam stoi.

Wcale też nie znaczy to, że unikam zajmowania pozycji dla własnej wygody. Wręcz przeciwnie, jeśli znajduję głos, który zdaje się brzmieć szczerze i sensownie, chętnie go wskażę, jako godne uwagi źródło informacji. Dlatego przypomniałem pogawędkę, w której Alistair Cooke opowiadał o niedawnej jeszcze sytuacji Żydów w USA i równie chętnie podam linkę do zrównoważonych obserwacji o sytuacji, która doprowadziła do walk w Gazie (dotarłem do tego artykułu dzięki wskazówce Kakofonii). Ale nie zamierzam każdej uwagi o świecie przesterowywać do ocen kto, co i jak zrobił teraz czy przedtem w Gazie czy w Izraelu. Czy sądzisz, że to mój obowiązek wiązać wszelkie zdarzenia i elementy dotyczące Żydów czy Arabów z aktualną odsłoną konfliktu?

Myślę, że gdybym się w coś takiego wdał, niczego rozsądnego nie dodałbym do tematu. Natomiast zwracając uwagę na to, że daleki konflikt bardzo odmienia cywilizowane obyczaje nawet w Szwecji, choć nie potrząsam sobą i czytelnikami w zasadnym oburzeniu, mogę pomóc komuś w kojarzeniu jednej refleksji z inną, czyli w tzw. myśleniu.

Zobaczyłem na bilbordzie, 27 stycznia to dzień pamięci ofiar holokaustu. Oczywiście zmienia to moje spojrzenie na sprawę i moją ocenę stosowności demonstracji proizraelskiej. Gdybym wiedział wcześniej komentowałbym inaczej (albo wcale). Na swoje usprawiedliwienie mam jeszcze komentarz w notce nawiązujący do "podobnej" demonstracji dwa tygodnie wcześniej.