Nieoceniona MEP sprawiła, że mogę powiedzieć parę słów o „Polskiej Anarchii” Jasienicy; książka leży przy komputerze. Ale dziś chcę mówić o moich odczuciach związanych z książką, a nie z jej tekstem. Jeszcze go nie przeczytałem.

Co jest dobre. No, książka. To jeden z ludzi, którzy mnie uczyli różnicy między życiem z prawdą i życiem w kłamstwie. Moje szczęście, że w świecie, w którym żyłem, byli tacy autorzy, tłumacze, wydawcy. To nie był weselszy barak, dzięki nim to był dom pełen mądrych ludzi.

Dobra jest napisana małą czcionką na początku czwartej strony linijka: Copyright © Ewa Beynar Czeczott, 2007. Cześć i chwała polskim sądom.

Co zgrzyta w zębach. Prezydent Rzeczpospolitej [tu jego dane rodzinne] 3 maja 2007 w uznaniu zasług dla Rzeczpospolitej Polskiej odznaczył pośmiertnie Pawła Jasienicę Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski

W 2007 roku Paweł Jasienica został laureatem – przyznanej po raz pierwszy pośmiertnie – Nagrody Kustosz Pamięci Narodowej ustanowionej przez Prezesa IPN.

Wielu rzeczy nie wiem, mogę tylko pytać: czy Paweł Jasienica chciałby być kojarzony w jednym zdaniu z Panem Prezydentem? Za życia może ten Krzyż Wielkiego Orderu by kompensował mieszane uczucia, ale żeby wyciągać zwłoki nie dla sprawdzenia jak umarł, ale dla upozowania się na jego tle?

I to dwukrotnie. Prezes (no nie, co to za wielkość, prezes IPN, by na niego zużywać majuskułę?) bardzo uwikłanej w ostatnie skandale instytucji też ciepło się uśmiecha na pierwszym tle? Chyba Cerber się zdrzemnął, że nie przegnał tego towarzystwa.

Głęboko wierzę, że Jasienica nie pisał dla Rzeczpospolitej Polskiej, a dla Polaków.

Co nie przechodzi przez gardło. Czterostronicowy wstęp Jadwigi Staniszkis zawiera pięć myślników w roli myślników, sześć par myślników w roli par nawiasów, szesnaście par nawiasów wykazujących głębię nieopisanych podtekstów oraz jedenaście par cudzysłowów wykazujących najczęściej uczuciowe nastawienia. Resztę miejsca zajmuje tekst trudniejszy do zrozumienia niż kolejne 167 strony napisane przez Jasienicę. I tajemnicą jest czemu ta pani, mająca wiele godnych szacunku zachowań w przeszłości i wiele bulwersujących stwierdzeń w ostatnich czasach, czemu to właśnie ona wstęp popełniła. A skoro musiała, czemu ktoś tego nie przełożył na polski?