A co w tym jest zaskakującego? Żydzi mają to samo na Pesach. Też mają podzielone role i określone teksty do wypowiedzenia dla ojca, dzieci itd. I co, powiesz, że to żydowski socrealizm? :-/

To co mnie zastanawia, to po co ten cudzysłów tam jest...

@Kwik & Melusina: Jerzy Kocik dziecięciem jeszcze będąc (no, prawie, studentem) uczył mnie jak łatwo dowcipy robić. Bierze się jakieś niewinne zdanie, powiedzmy (zajrzę do dzisiejszej GW):

Sanepid zalecił szpitalowi przeczyszczenie sieci i pryszniców z rdzy i osadów. Kazał też wymienić zardzewiałe fragmenty rur.

i produkujemy dowcipy:

Sanepid zalecił szpitalowi "przeczyszczenie" sieci i pryszniców z rdzy i osadów. Kazał też "wymienić" zardzewiałe fragmenty rur.

@Tadek: widzę, że tutejsze siedzenie Ci nie wystarczyło, chcesz jeszcze odsiadki w zaświatach?

Drogi Andsolu, zapewniam Cię, że to nie Kocik wymyslił te cudzysłowy bo to było w tym starożytnym dowcipie o carze, który odwiedził zabiedzoną wieś.
Zapytał wtedy zgromadzonych chłopów używając właśnie cudzysłowów w głosie: "Jak wam się żyje chłopy?" A obszarpani chłopi odpowiedzieli z takim samym cudzysłowem "A dobrze, dobrze... Panie"
(Używając nawiasu dopowiem, że mam świadomość tego jakie sadzę błędy ortograficzne i inne - zgódźmy się jednak na tę moją krnąbrność. Przez wiele lat - ponad 25 - piastowałem funkcję redaktora technicznego wielu wydawnictw i popełniłem tylko jeden, jedyny błąd.... Teraz wiem, że dobrze jest popełniać błędy żeby je zauważać i potem już ich nie robić. Nawet teraz czerwienieją mi uszy kiedy sobie to przypomnę.)

To i tak lepiej, niż gdyby tylko Niewiasta była wzięta w cudzysłów. Większość ludzi jednak nie rozumie tych niuansów. Przykładem jest chociażby Osiedle "Przyjaźni" w Zielonej Górze.

Anuszko, gdy dobry nauczyciel przykłada starań, by mnie rozwinąć umysłowo, nie unikam robótki, zaraz otworzę pdf-a, dowiem się co to jest Pesach czy Pesy a w nich Hagada i jeśli okropnie mi to będzie zbędne, to pamięć sama mi to usunie. I to prawda, że nie znam innych religii - o, takie sobie czytanki o kilkudziesięciu Panach Bogach i Boginiach, zostaje w głowie bardziej dziwne i zabawne niż zrozumienie delikatnych punktów doktryn (to przy grzecznym założeniu, że nawet dla obojętnika jest tam coś do "zrozumienia").

Ale jest mi też sporą tajemnicą co to ma do mojej jednozdaniowej kpinki z okropnego tekstu wyrażonego nieczytelną polszczyzną.

Domyślam się, że chrześcijańska adaptacja pogańskich Misteriów pochłaniała współuczestniczących i role same wskakiwały w chętnych uczestników, gdy byli w grupach, ale po rozejściu się do domów czar tłumu znika i role trzeba rozdzielić i wykuć. I zapewne im płytsza wiara, tym głębsza potrzeba nadzoru i wykuwania.

Wiem o tym, bo byłem w domu o głębokiej religijności (poświadczonej aktami życiowymi a nie klepaniem mantr; mniej tu ważne jak z czasem zmieniało się rodzinne nastawienie do Kościoła) i stworzenie uduchowionego i radosnego nastroju świątecznego nie wymagało drętwej recytacji lokalnego Pierwszego Sekretarza Religii.

Jeśli wytknę znudzonemu pianiście, że rzępoli Mozarta jak na jarmarku, to jest czepianiem się jego niemuzykalności a nie muzyki klasycznej. To czywiste, że czepiam się tekstu. Wyobraź sobie, że jesteś 12-letnią dziewczynką (znasz język tv, pism, plakatów, kolegów i ulicy) i słyszysz w domu kogoś mówiącego z poważną miną: "Spraw, aby każda rodzina ludzka ... stawała się prawdziwym przybytkiem życia i miłości" - czy wierzysz, że to z takich tekstów robi się rodzinne i uczuciowe spoiwo?

Anuszko, dotarłem do miejsca, które mi wyjaśniło skąd się nam wziął kitel, ale więcej nie zdzierżę. Wielką ulgę niesie bycie obojętnikiem. Te historie Majów przynajmniej mają ładne rysunki...

Jeśli to ma być kara za żart z "Głosu Świętego Mikołaja", to natychmiast wnoszę odwołanie do Wyższej Instancji: O Boże, co ta Anuszka mi tu wyrabia?!

obojętnikiem

Andsol, religia katolicka nie jest ci obojętna. Poznać to po tym, że z niej szydzisz.

Gdyby to było szyderstwo z sensem, to rozumiem. Ale ty schodzisz na poziom: "A księża to chodzą w sukienkach jak baby". (Taki argument wytoczyła moja koleżanka - świadkini Jehowy, gdy miałyśmy po 7 lat.)

Anuszko, nastajesz, że to dotyczy religii, choć widać (i czytać) jak byk, że dotyczy to co najwyżej tzw. sługi bożego, ale jeśli każdy Św. Mikołaj jest kawałkiem religii, to może i renifery też? Ponadto zmieniasz wymiar zjawiska, jednozdaniowa kpina ze stylu gazetki nie jest szyderstwem z religii katolickiej. A że nie jest mi obojętna... a jak mogłaby w Kraju w którym omal nie ogłoszono królem jednego pana, o którym nawet nie ma pełnej pewności czy istniał...

A czemu znów tę Hagadę mi podsuwasz, co mi do niej? To przez zakładkę z Haderech? Czytałem jej bloga (i będę czytał gdy się odnowi) dla ciekawej osoby z ciekawymi poglądami w ciekawym miejscu, ładunek religijny bloga był ważny dla autorki, dla mnie był raczej egzotyczny. I nie dostrzegam argumentów, którymi mogłabyś mnie skłonić do studiów nad żydowską religią i jej praktycznymi manifestacjami. Potrzeba rozumienia co nieco chrześcijaństwa wystarczy mi już z nadmiarem.

Pisałem katolicki socrealizm, bo gdyby to był tekst zachęcający do podróży do Mekki, napisany przez Broniewskiego na zamówienie muzułmańskiej komórki partyjnej, to bym pisał o islamskim socrealizmie. Ale tutaj był katolicki.

Co mnie to obchodzi? A śmieszy. Obojętnik to ani ponurnik ani niewidomik.

Znowu nastajesz z szydzeniem, mogę Ci pokazać jaka jest różnica między kpinkami a szydzeniem, ale nie publicznie, bo jakieś obrażone uczucia religijne by mnie pozwały do sądu. Co do deklaracji i przyznawania, deklaruję, że zamysłem bloga od jego początku jest łagodne obojętnictwo, w którym trwać zamierzam, provocations notwithstanding, i dlatego nie wdam się w wyznania i w szczegóły. Tak mi dopomóż Latający Potwór Spaghetti.

Jak się zdrowo zastanowić, to chyba masz sporo racji. Gdybym był Żydem, którego wyjechało z Izraela do Brazylii, to bym sobie pokpiwał z tych panów mających na głowie garnki porośnięte borsukiem, a jakaś żydowska Anuszka robiłaby mi zarzuty, że głupio sobie kpię, bo powinienem kpić z Polaków, bo ich wiara jest śmieszniejsza, ale (powiedziałaby owa Anuszka) Polacy mnie nie interesują.

Dobra, przy najbliższym spotkaniu z Gołąbkiem poproszę go, żeby sobie podrafinował poczucie humoru. Wyjaśnię mu, że tu bywają też osoby z wyższych intelektualnych sfer.

Anuszko, wydaje się, że znajdujesz jakiś sens w wyprowadzeniu zdań oponenta na skraj sceny - a tam zręcznym ciosem zwalanie ich do stóp publiczności. Może to zyskać oklaski, ale moim uwagom w niczym to nie szkodzi, bo uwagi są na tyle moje na ile stoją tam, gdzie je postawiłem. Gdy dokonasz na nich przeprowadzki, nie są już moje a Twoje. Więc pamiętaj, że "jacyś faceci latają w krzykliwie kolorowych kieckach" to wyrażenie z Twojej poetyki.

Ja (jak i stowarzyszony ze mną Gołąbek) nie śmieję się np. z idei nieba, ale z zapaćkanego bohomazu na tekturze - bo i czemu nie. I nie widzę powodów, by łapać się za serce gdy ktoś śpiewa polski hymn, ale w jarosławo - kaczyńskim stylu. Jak już Ci tutaj wyznałem, okoliczności nie w pełni ode mnie zależne (czyli wybór rodzicieli) sprawiły, że miewałem do czynienia z uduchowioną i wzruszającą Wigilią i dzięki temu widzę, że ten biedny Św. Mikołaj to biedny urzędol od Wiary, który swoje braki (wiary lub talentu) próbuje zastąpić musztrą. A to jest okropnie śmieszne, szczególnie dla obojętnika.