Leje tu już ponad miesiąc.

Na brak wody w domu nie wypada się skarżyć, trochę na czyszczenie zębów i umycie paru naczyń zostało w zbiorniku wodnym w przybudówce. Do picia nigdy nie używamy z kranu, ale z butli 20-litrowych, rzekomo woda mineralna. Najgorsze jest spłukiwanie sedesu, ale i tu jesteśmy w uprzywilejowanej sytuacji, jest sporo wiader i podwórko, stawia się wiadra pod okapami i w parę godzin deszcz je napełnia. Wolę nie myśleć jak to wygląda w blokach mieszkalnych tej milionowej aglomeracji. Zazwyczaj blok ma zbiornik na parę kubików, ale dzień czy dwa zużywa rezerwę. Woda do miasta dopływa z oddali, po drodze jakieś wzgórze spłynęło w dół i przerwało rury.

W wielu miastach zalane ulice (Florianópolis to brzeg oceanu, więc tylko parę ulic w kotlinkach jest w tej sytuacji), gdzie indziej wyłączono energię elektryczną. Już jest kilkadziesiąt przypadków śmiertelnych w różnorodnych sytuacjach. I przewidywanie dalszych opadów.

Sieć drogowa jest cała porwana. Dopiero teraz ujawnia się jakość różnych robót. Najbardziej ruszyły moją wyobraźnię zdjęcia takie jak te poniżej; są niejasnego pochodzenia a wystawiono je na tym blogu. Zadaję sobie pytanie czy potrafiłbym się w tej sytuacji uratować. Podobno są tam samochody pod spodem, ciężarówka i osobowe.

Gdybym jechał po pasach widocznych z lewej strony, nic bym nie miał do zrobienia. Ale jadąc w drugą stronę i widząc opadające na szosę wzgórze, może miałbym szansę, by w 1/4 czy 1/3 sekundy zadecydować gwałtowne rzucenie samochodu na prawo, przez pobocze, na łąkę, być może katapultując. Czy miałbym refleks, by to uczynić? Szczęśliwie nie poddano mnie temu testowi, więc nigdy się nie dowiem.