Komentując mój wpis o naszej ksenofobii, Abiekt broni Warszawy przed podejrzeniami o nadmiar tolerancji. Przypomniało mi to Kąty Wrocławskie, które kiedyś wykazały, że świadomość społeczna nie zależy wyłącznie od ilości mieszkańców.

Pojawił się tam kiedyś obywatel importowany z innych stron, który energią i jakością działań wystarczająco odznaczył się w regionie, by go wkrótce wybrano na burmistrza. W czasie sprawowania urzędu nie ukrywał, że był gejem, ale nie wydaje się, by to ten czynnik przyniósł mu przegraną w następnych wyborach. Po prostu ludzie chcą lepszego i gdy ktoś pojawia się i mówi miłym głosem, że jest lepszy, mogą go wybrać. I wybrali tego, co mówił, że był lepszy, ale praktyka nie potwierdziła teorii i w następnych wyborach wrócił poprzedni burmistrz. I znowu nie wydaje się, by przy tym wyborze jego życie prywatne kogoś bardzo zajmowało.

Myślę, że w Warszawie natychmiast pojawiły by się kłopoty, bo jakiś arcybiskup ogłosiłby, że nie potrafi sprawować rządu dusz w imieniu swojego Szefa, bo by musiał spotykać się służbowo z grzesznikiem, co jest nie do pomyślenia, o ile nie chodzi o kontakty z abp. Paetzem.

Czy na Dolnym Śląsku lud ma lepiej w głowie niż np. w świętokrzyskim? Przypuszczalnie tak, ludność napływowa, kołtun nie miał wiele czasu na obrośnięcie głowy. To zupełny banał, wręcz tautologia: gdzie jest ruch, tam nie ma marazmu.

Wniosek praktyczny: skoro w Kątach Wrocławskich jest właściwa atmosfera do działań administracyjnych, należy tam przenieść administracyjną stolicę Kraju.