Nie tak łatwo i szybko pojąłem, że rachunki w geometrii służą głównie do tego, żeby ich nie używać. Czytając przed laty wywiad z Freemanem Dysonem (The College Mathematics Journal 25 (1994), 3-21) dotarło do mnie, że było to kiedyś oczywistością. Mówi on tam jak Dan Pedoe uczył go prywatnie w ten sposób algebraicznej geometrii z książki Severiego. Dyson był wówczas nastolatkiem...

Wywiad z tak wybitnym intelektualistą musi mieć wiele cennych uwag, ale jedna trochę niemile mnie dotknęła. Przesadził tam, no ale takiej opinii dorobili się Polacy na świecie... Mówi on o słuchaniu w 1941 roku w Cambridge wykładów legendarnego matematyka:

Było tylko czterech studentów przy stole. Był tam Aronszajn, który później osiedlił się w tym kraju. Był szeregowcem w polskim wojsku i zawsze przychodził w mundurze. Było wielu Polaków, którzy dotarli do Anglii na emigrację z polskim wojskiem. Mieli oni tylko dwa patenty. Albo byli pułkownikami albo szeregowcami. Zawsze łatwo było powiedzieć kto jest kim, bo gdy byli Żydami to byli szeregowcami; a gdy nie byli Żydami, byli pułkownikami. Aronszajn był szeregowcem i bardzo go lubiłem. Później pojechał do Kansas.

Nawiasem, nie wiem jakim cudem kiedyś przewinęła się w moich papierach pocztówka od Aronszajna do Tarskiego. Wróciła sama ze Stanów do Polski?? A może wysłana była do Aronszajna? Ciekaw jestem czy leży w którymś z moich papierowych bałaganów, tu lub w Kraju...

Niewiarogodna grupka studencka. Christine Stockman (późniejsza Lady Bondi), Freeman Dyson, James Lighthill, Nachman Aronszajn. Profesorem był Godfrey Harold Hardy.